ارزيابي و تحليل وضعيت بهره‌برداري از منابع يادگيري و آموزشي كشاورزان به تفكيك سامانه‌هاي آبياري (مطالعه موردي: استان قزوين)

نياز به آموزش در بخش كشاورزي به منظور استفاده بهتر از منابع زمين و آب هميشه وجود دارد. در اين پژوهش منابع يادگيري و آموزشي كشاورزان شناسايي شدند. سپس وضعيت بهره‌برداري از آن به تفكيك سامانه‌ها‌ي آبياري (سطحي و تحت‌فشار) و ارتباط آن با سن، تحصيلات، پيشينه به كارگيري سامانه آبياري با استفاده از آزمون‌هاي آماري مورد ارزيابي و تحليل قرار گرفت. روش انجام پژوهش فن دلفي و ابزار پيمايش پرسشنامه بود. در مجموع 358 پرسشنامه تكميل و جمع‌آوري شدند. ارزيابي‌ها نشان دادند وضعيت بهره‌برداري از منابع يادگيري و آموزشي از ديدگاه كشاورزان ، صاحب‌نظران و آموزشگران به ترتيب داراي امتياز 73.08±1.1، 2/0±47.94 و 0.79±1.99 (از امتياز كل 5) براي زارعان داراي سامانه آبياري سطحي،  98.05±1.1، 52.84±2.0 و 0.95±2.39 (از امتياز كل 5) براي زارعان داراي سامانه آبياري تحت‌فشار، 1.08±2.19، 0.87±2.28 و 0.96±2.12 (از امتياز كل 5) براي باغداران داراي سامانه آبياري سطحي و 0.92±2.55، 0.88±2.38 و 1.21±2.37 (از امتياز كل 5) براي باغداران داراي سامانه آبياري تحت‌فشار است. وضعيت بهره‎برداري از منابع يادگيري و آموزشي (متوسط به پايين) نشان مي‌دهد ظرفيت‌سازي و تغيير در محتوا و نحوه‌ي استفاده از منابع يادگيري و آموزشي با توجه به شرايط و علايق و زمينه‌هاي انگيزشي كشاورزان امري ضروري و لازم است. در ميزان استفاده از منابع يادگيري و آموزشي كشاورزان سن در هيچ كدام از گروه‌ها تاثير معناداري ندارد. پيشينه به كار گيري سامانه آبياري تنها در گروه زارعان داراي سامانه آبياري تحت‌فشار داراي رابطه مثبت و معنادار بود و سطح تحصيلات در تمامي گروه‌ها اثر مثبت و معنادار داشته است.