اثر تمرين مقاومتي بر بازيافت سطح تستوسترون سرمي و برخي از شاخص‌هاي توليد مثلي پس از مصرف آسپرين در موش‌هاي صحرايي نر بالغ

زمينه و هدف: بررسي دلايل ايجادكننده‌ ناباروري در مردان و چگونگي جلوگيري از ايجاد ناباروري در جامعه، كمك ارزنده به بيماراني است كه از ناباروري رنج مي‌برند. ناباروري مردان به علل گوناگوني از جمله سن، داروها، قرار گرفتن در معرض سموم محيطي، مشكلات ژنتيكي و بيماري‌هاي عمومي رخ مي‌دهد. آسپرين (استيل ساليسيلك اسيد: ASA) يكي از داروهاي ضدالتهابي غيراستروئيدي (NASID) و جزء پرمصرف‌ترين داروهاي جهان است كه سبب كاهش توان باروري مردان مي‌شود. علاوه‌بر اين فعاليت بدني مي‌تواند بر ناباروري جنس نر تأثير بگذارد. هدف از پژوهش حاضر بررسي اثر تمرين مقاومتي بر سطح تستوسترون سرمي و برخي از مهم‌ترين شاخص‌هاي توليدمثلي در موش‌هاي صحرايي بالغ نر ويستار مصرف‌كننده‌ آسپرين بود.مواد و روش‌ها: روي‌هم‌رفته 25 سر موش صحرايي بالغ نر ويستار به‌طور تصادفي به دو گروه كنترل (n=10, C) و گروه مصرف دارو (n=15, AS) تقسيم و جايگزين شدند. پس از پنج هفته، پنج سر موش صحرايي از هر گروه قرباني شده و اثر مصرف آسپرين بر سطح تستوسترون سرمي و شاخص‌هاي توليدمثلي نر بررسي شد. پس از گذشت دوره‌ مصرف دارو و تأييد اثر داروي آسپرين، مصرف آن قطع و موش‌هاي صحرايي باقي‌مانده وارد دوره‌ تمرين شدند. در دوره‌ تمرين، 10 سر موش صحرايي باقيمانده، به‌صورت تصادفي از گروه مصرف دارو به گروه بدون مداخله (n=5, NI) و گروه تمرين مقاومتي (n=5, RT) جايگزين شدند. تمرين مقاومتي سه جلسه در هفته و به مدت چهار هفته انجام گرفت. 24 ساعت پس از آخرين جلسه‌ تمرين، موش‌هاي صحرايي قرباني و نمونه‌هاي سرم و بافت برداشته شد. براي تجزيه‌وتحليل تفاوت بين‌گروهي در دوره‌ مصرف دارو از آزمون t-test استفاده شد. در دوره‌ تمرين داده‌هــا بــا اســتفاده از آزمــون تحليــل واريانــس يكطرفه و آزمــون تعقيبــي توكــي در سـطح معنـاداري كوچك‌تر از 0/05 در نرم‌افزار SPSS 24 بررسـي شـد.نتايج: يافته‌ها نشان داد كه پنج هفته مصرف آسپرين به كاهش معنادار در سطح تستوسترون سرم و تعداد سلول‌هاي ليديگ منجر شده است (0.05˂P). افزون‌بر اين تعداد، تحرك، زنده ماندن اسپرم، شاخص تمايز لوله‌اي TDI: Tubular DifferentiationIndex شاخص اسپرميوژنز SI: Spermiogenesis Index ضريب تجمعي RI: Repopulation Index و افزايش معناداري در هسته‌ نابالغ و تكه‌تكه شدن DNA اسپرم شده بود (0.001 ˂P). همچنين چهار هفته تمرين مقاومتي در موش‌هاي صحرايي گروه RT تغييرات منفي مصرف داروي آسپرين را به‌طور معناداري نسبت به گروه NI بهبود بخشيد و بازيافت اين تغييرات در حد گروه CI را تسريع كرد (0.05 ˂P). روي‌هم‌رفته تغييرات معناداري در تحرك اسپرم بين گروه‌هاي پژوهش دوره‌ تمرين مشاهده نشد (0.05 P).نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش حاضر تغييرات مضر داروي آسپرين بر هورمون تستوسترون و شاخص‌هاي توليدمثلي جنس نر را تأييد مي‌كند. افزون‌بر اين يافته‌ها نشان داد كه ممكن است تمرين مقاومتي سبب بهبود و بازيافت اثر مضر آسپرين بر شاخص‌هاي مرتبط با دستگاه توليدمثلي جنس نر شود.