اثر تمرينات چندحسي بر ظرفيت‌هاي عملكردي، حافظه‌ كاري و قدرت عضلاني سالمندان با سكته‌ مغزي

زمينه و هدف: با وجود پيشرفت‌هاي پزشكي نوين، داروها و فناوري پزشكي، بيماري‌هاي سكته‌ مغزي عوارض زيادي را به افراد تحميل مي‌كنند و همواره كاهش عملكرد، حافظه‌ كاري و قدرت عضلاني را در پي دارد. هدف از پژوهش حاضر تأثير يك دوره تمرينات منتخب چندحسي بر شاخص‌هاي عملكردي، حافظه‌ كاري و قدرت عضلاني سالمندان با سكته‌ مغزي بود.مواد و روش‌ها: 24 بيمار سالمند مبتلا به سكته‌ مغزي به دو گروه مساوي تجربي و كنترل تقسيم شدند. گروه تجربي به مدت هشت هفته تمرينات چندحسي را انجام دادند و گروه كنترل هيچ‌گونه مداخله‌اي را انجام ندادند. يك جلسه تمريني 10 دقيقه گرم كردن و حركات كششي، 15 دقيقه تمرينات قدرتي، 25 دقيقه تمرينات تعادلي چندحسي دستگاه، كنترل مركز ثقل و راهبردهاي قامتي بود. براي ارزيابي ظرفيت عملكردي آزمودني‌ها، از سه آزمون شامل آزمون بلند شو و برو، آزمون 6 دقيقه راه رفتن و آزمون چابكي ۸ فوت راه رفتن، براي ارزيابي حافظه‌ كاري از نرم‌افزار حافظه‌ كاري وكسلر و براي ارزيابي قدرت عضلاني از دو آزمون 30 ثانيه بالا رفتن جانبي و 30 ثانيه‌اي نشستن به ايستادن استفاده شد.نتايج: حافظه‌ كاري (0.002=P)، آزمون بلند شو برو (0.001 P)، آزمون 6 دقيقه راه رفتن (0.020=P)، آزمون چابكي 8 فوت راه رفتن (0.017=P) و آزمون 30 ثانيه بالا رفتن جانبي (0.013=P) در دو گروه تجربي و كنترل اختلاف معناداري داشت. حافظه‌ كاري (0.001 P)، آزمون بلند شو برو (0.001=P)، آزمون 6 دقيقه راه رفتن (0.024=P)، آزمون چابكي 8 فوت راه رفتن (0.007=P)، آزمون 30 ثانيه بالا رفتن جانبي (0.001 P) و آزمون متغير 30 ثانيه‌اي نشستن به ايستادن (0.001 P) در گروه تجربي در پس‌آزمون در مقايسه با پيش‌آزمون افزايش معناداري داشت. همچنين آزمون درون گروه هيچ‌گونه اختلاف معناداري در هيچ‌يك از متغيرهاي در گروه كنترل در پس‌آزمون در مقايسه با پيش‌آزمون نشان نداد.نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد تمرينات چندحسي به افزايش حافظه‌ كاري، شاخص عملكردي و قدرت عضلاني در سالمندان با سكته‌ مغزي منجر شده است. با توجه به تأثيرات چندبعدي بودن تمرينات چندحسي و چندعاملي بودن سكته‌ مغزي، از تمرينات چندحسي مي‌توان در برنامه‌هاي توانبخشي در سالمندان با سكته‌ مغزي استفاده كرد.