نقش تكنولوژي در برطرف كردن نياز‌هاي آموزشي سازمان ها

اين پزوهش با هدف بررسي نقش تكنولوژي در برطرف كردن نياز‌هاي آموزشي سازمان‌ها انجام شد. روش اين پژوهش آميخته(كمي و كيفي) و جامعه آماري آن كليه شركت‌هاي خصوصي در استان تهران بود كه يك شركت به صورت نمونه گيري در دسترس انتخاب شد. گروه نمونه در بخش كيفي تعداد 17 نفر از متخصصان(اساتيد دانشگاه و مديران شركت)، ودر بخش كمي تعداد 30 نفر از كارمندان بودند كه به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش(15نفر) و كنترل(15 نفر) قرار گرفتند. نتايج يافته‌هاي بخش كيفي نشان داد كه سازمان‌ها در بخش سنجش داراي شش مشكل هستند كه عبارتند از عدم مهارت كافي در سنجش، فاصله زياد سنجش، هزينه ها، مشكلات رواني ، امكانات، نظم دهي به حجم بالا است و در بخش آموزش داراي پنج مشكل هستند كه عبارتند از هزينه‌هاي آموزش، عدم تخصص آموزش دهنده، نداشتن شرايط آموزش، متناسب نبودن آموزش و عدم نظارت. در اين پژوهش براي انتخاب نمونه و آموزش در بخش كمي ابتدا با استفاده از نرم افزارهاي به روز در حيطه سلامت روان و هوش هيجاني سنجش صورت پذيرفت و سپس جلسات آموزشي متناسب با شرايط افراد به صورت برخط صورت گرفت. نتايج يافته‌هاي بخش كمي نشان داد كه دوره‌هاي آموزشي هوش هيجاني متناسب با تكنولوژي(برخط) توانسته است كه سلامت روان افراد را بهبود ببخشد و همچنين مشكلات سنجش و آموزش را در سازمان از نظر شركت كنندگان به صورت معناداري كاهش دهد. از نتايج يافته‌هاي اين پژوهش مي‌توان نتيجه گرفت كه استفاده از تكنولوژي مي‌تواند نقش مهمي در سنجش، ارزيابي كاركنان و در نتيجه آموزش‌هاي سازماني لازم داشته باشد.