موارد غيرقابل انجام شدن تعهدات در قراردادها

يكي از انواع تعهدات كه در خصوص مبنا و ماهيت آن، ديدگاههاي متفاوتي وجود دارد، تعهدات طبيعي است؛ تعهداتي كه براي متعهد ً له، قانونا حق مطالبه نميباشد، اما اگر متعهد به ميل و ارادهي خود، اين تعهد را ايفا نمايد، دعواي استرداد او مسموع نخواهد بود. موضوع اين نوشتار، موارد غيرقابل انجام شدن تعهدات در قراردادها است. تعهد رابطه حقوقي است كه به موجب آن شخصي در برابر ديگري مكلف به انتقال و تسليم مال يا انجام كار يا خودداري از انجام كاري مي‌شود. در تعهدات قراردادي، حاكميت اراده به عنوان يك اصل پذيرفته مي‌شود و در تعهدات قانوني مبناي تعهد، حاكميت قانون و «لاضرر» است. غير ممكن شدن اجراي تعهد ممكن است ناشي از قانون باشد و اگر عدم امكان اجرا امري موقتي باشد يا در فاصله بين ايجاد تعهد و زمان اجرا موجود باشد و سپس رفع گردد، موجب سقوط تعهد نمي‌گردد. در تعهدات قراردادي، حاكميت اراده به عنوان يك اصل پذيرفته مي‌شود و در تعهدات قانوني مبناي تعهد، حاكميت قانون و «لاضرر» است. غير ممكن شدن اجراي تعهد ممكن است ناشي از قانون باشد و اگر عدم امكان اجرا امري موقتي باشد يا در فاصله بين ايجاد تعهد و زمان اجرا موجود باشد و سپس رفع گردد، موجب سقوط تعهد نمي‌گردد.