الگوي مديريت هوشمند استعداد در سازمان‌هاي دولتي ايران (مورد مطالعه: وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات)

زمينه و هدف: سازمان‌هاي دولتي براي داشتن عملكرد مؤثر بايد به سمت دانشي‌شدن حركت كنند كه بدين منظور، ادغام مديريت دانش و مديريت استعداد در قالبِ مديريتِ هوشمندِ استعداد راه‌گشا است. بنابراين، هدف پژوهش طراحي الگوي مديريت‌ هوشمند استعداد در سازمان‌هاي دولتي ايران است. روش: اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي بوده و در زمره پژوهش‌هاي آميخته اكتشافي محسوب مي‌شود. در مرحله كيفي، از تكنيك  تحليل‌تم براي ايجاد الگو و در مرحله كمّي از روش مدل‌سازي معادلات ساختاري و نرم‌افزار اسمارت پي‌ال‌اس براي تأييد اعتبار الگو استفاده شد. در مرحله كيفي، با 31 نفر از خبرگان كه به‌صورت هدفمند انتخاب شدند، مصاحبه نيمه‌ساختاريافته انجام گرفت و در مرحله كمّي، از 215 نفر از مديران منابع انساني در وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات با پرسش‌نامه نظرخواهي شد. يافته‌ها: پنج دسته متغير شامل پيشايندها، مديريت‌ هوشمند استعداد، عوامل تعديل‌گر، عوامل زمينه‌اي و پيامدها شناسايي شدند. هم‌چنين، براي متغير مديريت ‌هوشمند استعداد هفت بُعد تعيين شد. يافته‌هاي بخش كمّي نشان داد كه مقادير ضريب تعيين براي مديريت هوشمند استعداد مقدار 0.614 و براي پيامدها 0.675 است كه مقاديري مطلوب است. نتايج: بهره‌گيري از مديريت ‌هوشمند استعداد در سازمان‌هاي دولتي، مي‌تواند پيامدهاي كوتاه‌مدت و بلندمدت متعددي به‌همراه داشته باشد و سطح كيفي سرمايه‌هاي انساني را ارتقاء دهد.