طراحي و مدل سازي مديريت ريسك زنجيره تأمين پايدار از طريق رويكرد عامل‌بنيان در جهت كاهش ريسك و بهره‌وري نيروي انساني

زمينه و هدف: پژوهش حاضر، با هدف طراحي و مدل‌سازي مديريت ريسك زنجيره تأمين پايدار از طريق رويكرد عامل‌بنيان در جهت كاهش ريسك و بهره‌وري نيروي انساني انجام گرفت. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف در زمره پژوهش‌هاي كاربردي است. از نظر قلمرو مكاني اين پژوهش در شركت ايران ترانسفوري، توليدكننده ترانسفورماتورهاي توزيع و فوق توزيع انجام گرفته است. براي گرد‌آوري اطلاعات از روش مشاهده ميداني جهت ورود اطلاعات در مرحله شبيه‌سازي استفاده شده است. پس از بررسي و دسته‌بندي ريسك‌هاي موجود در سيستم، يك مدل شبيه‌سازي با استفاده از نرم‌افزار Anylogic براي مدل‌سازي تعداد فروش‌هاي از دست‌رفته و تعيين سطح موجودي براي شركت طراحي مي‌شود. يافته‌ها: يافته‌هاي حاصل از بررسي چهار سناريو حاكي از آن است كه شرايط رقابت تعيين‌كننده اصلي در طراحي مدل زنجيره تأمين پايدار است و زمان تدارك در سناريوها منجر به تغيير خط‌مشي برتر نشده و تنها در بيش‌تر موارد (به‌جز خط‌مشي پردازش سيگنال تقاضا كه زمان تدارك را در تصميم‌گيري دخيل نمي‌كند) ارجعيت مدل زنجيره تأمين پايدار را به نسبت سناريو مشابه، افزايش داده است. نتايج: به‌نظر مي‌رسد كه در كل و تحت هر چهار سناريو، استفاده از روش سفارش تا به سطح نسبي، نتايج منطقي‌تر و بهتري را ارائه مي‌دهد.