تأثير يكپارچگي تأمين‌كننده سبز بر عملكرد زيست‌محيطي با تأكيد بر نقش ميانجي تاب‌آوري زنجيره تأمين و تعديل‌گري تركيب دانش

زمينه و هدف: هدف اين پژوهش، بررسي تأثير يكپارچگي تأمين‌كننده سبز بر عملكرد زيست‌محيطي با توجه به نقش ميانجي تاب‌آوري زنجيره تأمين و تعديل‌گر تركيب دانش است. روش: پژوهش حاضر از منظر هدف كاربردي و از منظر روش و ماهيت، توصيفي از نوع هم‌بستگي است. جامعه آماري اين پژوهش مديران، كارشناسان و مسئولان درگير در زنجيره تأمين شركت ايران خودرو به تعداد 850 نفر است و 200 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزارگردآوري داده‌ها، پرسش‌نامه‌هاي استاندارد يكپارچگي زنجيره تأمين و عملكرد زيست‌محيطي، تاب‌آوري زنجيره تأمين و تركيب دانش است. ضريب آلفاي كرونباخ محاسبه‌شده براي پرسش‌نامه‌ها به‌ترتيب 0.739، 0.733، 0.757 و 0.745 و نشان‌دهنده پايايي بالاي ابزار است. تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها از طريق نرم‌افزار اسمارت پي‌ال‌اس نسخه 3 انجام گرفت. يافته‌ها: يافته‌ها حاكي از آن است كه يكپارچگي تأمين‌كننده سبز به‌طور مستقيم با بار عاملي 0.378 و از طريق تاب‌آوري زنجيره تأمين نيز با بار عاملي 0.128 تأثير معني‌داري بر عملكرد زيست‌محيطي شركت دارد. ولي تركيب دانش، تأثير يكپارچگي تأمين‌كننده سبز بر عملكرد زيست‌محيطي را تعديل‌گري نمي‌كند. نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌ها، مي‌توان نتيجه گرفت كه شركت ايران خودرو براي ارتقاي عملكرد محيطي خود بايد روي يكپارچه‌سازي تأمين‌كننده سبز و تاب‌آوري زنجيره تأمين تمركز كند.