بررسي تجربي الگوي انتشار صدا بر مبناي خصوصيات آكوستيكي در كارگاه‌هاي صنعتي معمول همدان

سابقه و هدف: آلودگي صداي داخل بناها ناشي از بازتابش مكرر صدا از سطوح داخلي است. هدف از مطالعه حاضر، بررسي تجربي الگوي انتشار صدا بر مبناي خصوصيات آكوستيكي در كارگاه‌هاي صنعتي معمول است. مواد و روش‌‌ها: اين مطالعه در كارگاه‌هايي به شكل مكعب مستطيل در حجم كمتر از 2000 مترمكعب، بين 2000 تا 3000 مترمكعب و 3000 تا 4000 مترمكعب انجام شد. اندازه‌گيري زمان بازآوايي محيط طبق استاندارد 2008-2-3382 ISO انجام شد و الگوي انتشار صدا در كارگاه‌ها طبق استاندارد 11690 ISO انجام و تراز صداي محيطي با فاصله از منبع با صداي صورتي اندازه‌گيري شد. به‌منظور شبيه‌سازي پارامتر‌هاي صوتي، از روش رديابي تابش در Odeon استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه  16 تجزيه‌وتحليل شد. يافته‌ها: ميانگين زمان بازآوايي در كارگاه‌هاي كمتر از 2000، بين 2000 تا 3000 و بين3000 تا 4000 مترمكعب به ترتيب 1.75 ، 2.25 و 2.77 ثانيه است. زمان بازآوايي اندازه‌گيري‌شده با زمان بازآوايي پيش‌بيني‌شده همبستگي معني‌داري داشت (0.95=r) و (0.05=P). ميانگين كاهش صدا با فاصله از منبع به ترتيب 4، 3 و 3 دسي‌بل بود. ضريب همبستگي بين تراز كاهش صدا و زمان بازآوايي (0.97-r=) و (0.05=P) تعيين شد. همبستگي بين تراز صداي اندازه‌گيري‌شده و پيش‌بيني‌شده (0.95=r) تعيين شد. نتيجه‌گيري: زمان بازآوايي محاسبه‌شده با فرمول سابين و آيرينگ، مقادير بيشتري را نسبت به مقادير روش اندازه‌گيري نشان داد. همچنين، بين ميانگين الگوي كاهش صدا و ميانگين زمان بازآوايي رابطه معناداري وجود داشت. بنابراين، معيار كاهش صدا با فاصله از منبع مصنوعي مي‌تواند به‌تنهايي با توجه به سادگي روش اندازه‌گيري، معيار خوبي براي نشان دادن الگوي انتشار صدا باشد. توصيه مي‌شود براي ارزيابي الگوي انتشار صدا در كارگاه، همراه با زمان بازآوايي به صورت توأم به‌كار برده شود.