مطالعه خطر و قابليت عملكرد انساني در سامانه تأمين اكسيژن بيمارستان بوعلي قزوين در سال 1401

سابقه و هدف: درمان با اكسيژن يكي از بخش‌هاي جدايي‌ناپذير يك بيمارستان است كه به‌عنوان روش درماني توسط سازمان جهاني بهداشت معرفي‌شده است و هرگونه خطاي انساني در اين زمينه مي تواند نتايج فاجعه باري به همراه داشته باشد. هدف از اين پژوهش تحليل خطر سامانه تأمين اكسيژن يكي از بيمارستان هاي قزوين با استفاده از روش مطالعه خطر و قابليت عملكرد انساني است. مواد و روش‌‌ها: اين پژوهش در دو مرحله انجام شد. نخست اعضاي گروه مطالعاتي با تخصص هاي مختلف بنا بر هدف مطالعه، براي بهره گيري از تجارب در انواع حالت هاي ممكن بروز خطرات عمليات انساني انتخاب شدند، سپس با توجه به بازديدهاي ميداني، مصاحبه و مستندات موجود وظايف افراد مرتبط باهدف توسط روش تجزيه‌وتحليل سلسله مراتبي وظايف، آناليز گرديد. در مرحله بعد، انواع خطاها و علل بروز آن ها توسط روش مطالعه خطر و قابليت عملكرد انساني شناسايي و كنترل هاي پيشنهادي جهت كاهش خطر هاي غيرقابل‌قبول ارائه گرديد. يافته‌ها: با توجه به 75 سناريو به‌دست‌آمده از روش مورداستفاده، نتايج حاكي از آن است كه عدم انجام‌وظيفه شغلي با 32.42% به‌عنوان مهم‌ترين پارامتر، با مهم‌ترين عوامل بروز خطاي انساني همانند لغزش حافظه (38%) و باركاري زياد (31%) در سه دسته پيامد حريق، انفجار و كاهش اكسيژن ارسالي به بخش ها نقش دارد. نتيجه‌گيري: اين روش مي تواند با استفاده از روش‌هاي بهبود شرايط كاري، تغيير در نحوه آموزش، مجهز نمودن حسگر تشخيص غلظت اكسيژن، استفاده از مخزن اكسيژن مايع جهت كاهش ريسك حريق، انفجار و كاهش فشار اكسيژن ارسالي به واحدهاي مختلف مورداستفاده قرار گيرد.