اولويت‌بندي صنايع ايران براساس شاخص‌هاي جهش اقتصادي

چگونگي دست‌يابي به رشد اقتصادي پايدار، به‌ويژه در كشورهاي درحال‌توسعه، همواره يكي از موضوعات مورد بحث در پژوهش‌هاي اقتصادي بوده‌ است و اقتصاددانان تلاش مي‌كنند تا عامل جهان‌شمولي براي رشد اقتصادي بيابند. نظريۀ جهش اقتصادي در چارچوب مكتب شومپيتري، با تكيه بر تجربۀ توسعۀ اقتصادي كشورهاي شرق آسيا، همچون كرۀ‌جنوبي و چين، چارچوبي براي تبيين اين رشد و توسعه ارائه داده است. گزينش صنايع، به‌عنوان يك پرسش مهم در جستجوي مسير گذار از كشوري فقير به كشوري غني، ازآن‌جهت اهميت دارد كه تمامي بخش‌ها، ازنظرِ امكان ورود، برابر نيستند و كشورهاي عقب‌تر، بايد به‌دنبال نقاط ورود مناسب باشند. از مطالعۀ مباني نظري و ادبيات پژوهشي رويكرد شومپيتري، چهار شاخص چرخۀ عمر فناوري‌، ماژولار بودن فناوري، ميزان دانش صريح و درجۀ انتقال فناوريِ نهفته استخراج شده است كه به‌مثابه چارچوبي براي اولويت‌بندي و انتخاب صنايع سازگار با رويكرد جهش، موردِ استفاده قرار گرفتند. اين شاخص‌ها، با روش تحليل سلسله‌مراتبي، وزن‌دهي شده است و از ميان صنايع بورسي كشور با روش پراميتي، 3 صنعت اولويت‌دار، به‌ترتيب ذيل به‌دست آمده‌اند:صنعت كامپيوتر و الكترونيك؛ ابزارپزشكي، اپتيكي و اندازه‌گيري؛ خودرو و ساخت قطعات. يافته‌هاي اين مطالعه مي‌تواند به عنوان چارچوبي براي تعيين صنايع منتخب در برنامه هفتم توسعه و سند سياست صنعتي كشور مورد استفاده قرار گيرد.