عوامل نهادي مؤثر بر سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي و معاهدات سرمايه‌گذاري دوجانبه

مطالعۀ حاضر، با هدف بررسي عوامل نهادي مؤثر بر معاهدات سرمايه‌گذاريِ دو يا چندجانبه در راستاي سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي صورت گرفته است. اين پژوهش ازنظرِ هدف، كاربردي و ازلحاظِ روش، يك تحقيق توصيفي و همبستگي است. جهت آزمون عملي و تجربي فرضيه‌ها، داده‌هاي 42 كشور، در دورۀ زماني 1385 تا 1400، به‌عنوان نمونۀ پژوهش، با تكنيك PPML و استفاده از نرم‌افزار 13 Eviews در چارچوب مدل جاذبه، در نظر گرفته شد؛ بنابراين، سؤال پژوهش، چيستي آثار عوامل نهادي مؤثر بر معاهدات سرمايه‌گذاري دو يا چندجانبه، در راستاي سرمايه‌گذاري مستقيم است. نتايج تحقيق نشان داد كه معاهدات سرمايه‌گذاري، تأثير مثبت و معني‌داري بر سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي دارد، هرچند اين تأثير، در بين كشورهاي درحال‌توسعه بيشتر خواهد بود. عواملي همچون زبان مشترك، ظرفيت بازار و بُعد فاصله نيز، تأثير معني‌داري دارند؛ اما متغيرهاي جمعيت و همسايگي به غير از جفت كشورهاي درحال‌توسعه، عامل موثري براي جريان سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي نيستند. به‌طوركلي، بررسي تجربي نشان داد كه معاهدۀ سرمايه‌گذاري دوجانبه، به‌عنوان يك دستگاه سيگنال‌دهنده عمل نموده و اين پيام را به سرمايه‌گذاران خارجي منتقل مي‌كند كه كشور ميزبان در حفاظت از سرمايه‌گذاري آنها جدي است.