تحليل نقش واسطه‌اي خودشيفتگي حسابرس بر رابطه بين استراتژي‌هاي مذاكره با صاحب‌كار و كيفيت حسابرسي

كيفيت مطلوب حسابرسي نقش بااهميتي را در حاكميت شركتي ايفا مي‌كند و اطمينان بخشي مستقلي را براي سرمايه‌گذاران و ديگر سهامداران به ارمغان مي‌آورد. ازآنجاكه حسابرس به‌عنوان محافظ دارايي‌هاي شركت و حقوق سهامداران شناخته مي‌شود، بايد عملكرد آن معتبر و قابل‌اعتماد باشد. از طرفي تمايلات خودشيفته در بين حسابرسان شايع و اين يافته‌ها نگران‌كننده است زيرا خودشيفتگي با رفتارهاي نامطلوب مختلفي ازجمله ريسك‌پذيري بيش‌ازحد همراه است. خودشيفتگي حسابرس ممكن است در روند مذاكرات مشكلاتي را ايجاد كند و باعث تأخير حسابرسي شده و بر اثربخشي خدمات حسابرسي تأثير منفي بگذارد. هدف بررسي رابطه بين استراتژي‌هاي مذاكره و كيفيت حسابرسي با توجه به نقش واسطه‌اي خودشيفتگي حسابرس مي باشد. نمونه آماري مورد مطالعه در اين پژوهش شامل 209 نفر از حسابرسان شهر اصفهان مي‌باشند كه با استفاده از پرسشنامه‌هاي: كيفيت حسابرسي،. استراتژي‌هاي بهينه مذاكره وشخصيت خودشيفته آمز .و روش مدل‌سازي معادلات‌ ساختاري، نرم‌افزار PLS مورد آزمون قرار گرفتند. نتايج پژوهش نشان داد، كه استراتژي مجادله، به طور غيرمستقيم از طريق متغير واسطه‌ا‎ي خودشيفتگي تاثير مثبت و استراتژي‌هاي: سازش، واگذاري و بسط برنامه‌كاري به طور غيرمستقيم تاثير منفي بر كيفيت حسابرسي دارند. اما بين استراتژي حل مسئله به طور غيرمستقيم از طريق متغير واسطه‌ا‎ي خود شيفتگي با كيفيت حسابرسي رابطه معناداري يافت نشد. همچنين بين خودشيفتگي حسابرس و كيفيت حسابرسي رابطه مثبت و مستقيم وجود داشت. با توجه به نتايج آزمون فرضيه‌ها پيشنهاد مي‌گردد آزمو‌ن‌هاي شخصيتي براي انتخاب، حسابرسان، مديران عامل و مديران مالي برقرار گردد. تا مديراني كه انتخاب مي‌شوند به دور از اختلال‌هاي شخصيتي تأثيري بر كيفيت گزارشگري مالي نذاشته باشند.