ارائه الگوي كيفيت گزارشگري تقلب مبتني بر رويكرد عدالت اجتماعي

هدف اين پژوهش ارائه الگوي كيفيت گزارشگري تقلب مبتني بر رويكرد عدالت اجتماعي مي‌باشد. پژوهش از منظر جهت‌گيري در حوزه پژوهش‌هاي كاربردي قرار دارد و از نظر فلسفه پژوهش، روش پژوهش از نوع آميخته، يعني تركيبي از روش‌هاي كمي و كيفي است. رويكرد پژوهشي به لحاظ منطق گردآوري داده‌ها از نوع استقراء- قياسي است و از لحاظ هدف در زمره پژوهش‌هاي اكتشافي قرار دارد. در بخش كيفي پژوهش، بر اساس رويكرد تحليل محتوا به شناسايي و استخراج شاخص‌هاي مؤثر بر كيفيت گزارشگري تقلب مبتني بر رويكرد عدالت اجتماعي پرداخته شد و پس از كدكذاري و طبقه‌بندي شاخص‌هاي شناسايي شده در ابعاد و مؤلفه‌هاي مربوط به خود، در بخش كمي، با استفاده از نظرسنجي از جامعه آماري شامل 15 نفر از خبرگان حوزه حسابرسي، پس از تائيد روايي محتوايي به روش لاوشه و غربالگري و تائيد شاخص‌هاي شناسايي شده به شيوه دلفي فازي، الگوي كيفيت گزارشگري تقلب مبتني بر رويكرد عدالت اجتماعي در 4 بعد، 19 مؤلفه و 49 شاخص ارائه شد. همچنين با استفاده از پرسشنامه مقايسات زوجي و تحليل سلسله‌مراتبي و استفاده از نرم‌افزار اكسپرت چويس، ابعاد و مؤلفه‌هاي تائيد شده، اولويت‌بندي شدند. نتايج اولويت‌بندي نشان داد كه ابعاد عدالت اطلاعاتي، توزيعي، بين فردي و رويه‌اي به ترتيب بيشترين اهميت را در كيفيت گزارشگري تقلب دارند و در مورد مؤلفه‌ها نيز، توجيه تصميمات اطلاعاتي، مساوات، توزيع عادلانه اطلاعات، شفافيت و صداقت و صحت و كفايت اطلاعات، مهم‌ترين مؤلفه‌ها هستند.