شماره ركورد
1347341
عنوان مقاله
بررسي فراواني استوماتيت اورميك در بيماران دياليزي بيمارستان امام علي شهر كرج و عوامل موثر بر آن در سال 1400
پديد آورندگان
برادران باقري ، علي واحد توسعه تحقيقات باليني دانشگاه علوم پزشكي البرز - بيمارستان شهيد مدني، دانشكده پزشكي - گروه جراحي مغز و اعصاب , تاج بخش ، رامين دانشگاه علوم پزشكي البرز - دانشكده پزشكي , شيرين بك ، ايمان دانشگاه علوم پزشكي البرز - دانشكده دندانپزشكي - گروه جراحي فك و صورت , رازي ، اميرحسين دانشگاه علوم پزشكي البرز - دانشكده دندانپزشكي , مقصودي ، محمدرضا واحد توسعه تحقيقات باليني دانشگاه علوم پزشكي البرز - بيمارستان شهيد مدني , خاني ، يوسف دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي - دانشكده بهداشت و ايمني
از صفحه
116
تا صفحه
125
كليدواژه
استوماتيت اورميك , دياليز , نارسايي كليوي , ضايعات دهاني , ديابت
چكيده فارسي
مقدمه و هدف: يكي از مشكلات مبتلايان به نارسايي كليوي به ويژه بيماراني كه در مراحل نهايي اين بيماري هستند استوماتيت اورميك مي باشد كه مي تواند ناشي از همودياليز، روند بيماري يا هر دو باشد. با توجه به اينكه دياليز به عنوان يك اختلال متابوليك اثرات متعددي در افراد از جمله عوارض دهاني و ضايعات مخاطي دارد، اطلاع از شيوع استوماتيت اورميك در بيماران مبتلا به نارسايي كليه و تحت دياليز براي برنامه ريزي جهت انجام مداخلات ضروري مي باشد، از طرفي مطالعه مشابهي در اين زمينه در سطح شهر كرج و حتي كشور ايران انجام نشده است،لذا مطالعه حاضر با هدف بررسي شيوع استوماتيت اورميك در بيماران دياليزي بيمارستان امام علي شهر كرج و عوامل مرتبط با آن در سال 1400 صورت گرفت. مواد و روش ها: اين مطالعه به صورت مقطعي تحليلي در سال 1400 در بيمارستان امام علي(ع) شهر كرج صورت گرفت. پس از هماهنگي هاي لازم و اخذ مجوزهاي مربوطه، 384نفر بيماران دياليزي كه در بيمارستان امام علي (ع)شهر كرج داراي پرونده بودند، وارد مطالعه شدند، انتخاب افراد به صورت تصادفي ساده و بر اساس ليست بيماران بود.بيماران از نظر ابتلا به استوماتيت اورميك مورد معاينه قرار گرفتند. همچنين از طول مدت زمان دياليز،سابقه خانوادگي ابتلا به نارسايي كليوي، ابتلا به ديابت،مدت زمان ابتلا به ديابت و سطح هموگلوبين A1c مورد سوال قرار گرفته و اطلاعات مربوطه ثبت شد. يافته ها: بر اساس نتايج اين مطالعه شيوع استوماتيت اورميك در بيماران 3.38 درصد بود.اين مشكل در مردان بيشتر از زنان بود (84.61 درصد در مقايسه با 13.59 درصد).همچنين ميانگين سن بيماران مرد مبتلا به اين بيماري در مقايسه با زنان بيشتر بود [ ( 5.12) ± 67.45 سال در مقايسه با( 4.95) ± 48.50 سال] و مدت زمان بيشتري را دياليز شده بودند [0.5 ± 5.64 سال در مقايسه با0.7 ± 1.5] همچنين سابقه خانوادگي دياليز در مردان بيشتر بود(81.8 درصد در مقايسه با 0).شيوع ديابت در بيماران مرد در مقايسه با بيماران زن بيشتر بود(100 درصد در مقايسه با 50 درصد) مدت ابتلا به ديابت هم در مردان در مقايسه با زنان بيشتر بود[0.5 ± 2.64 سال ] در مقايسه با[ 0 ± 1سال] واز طرفي كنترل ديابت در زنان در مقايسه با مردان بهتر بود به گونهاي كه 50 درصد از مبتلايان زن سطح هموگلوبين 9.5A1c تا8 داشتند در حاليكه سطح هموگلوبين A1c در همه بيماران مرد بالاتر از 8 بود. نتيجهگيري: نتايج اين مطالعه نشان داد ابتلا به نارسايي كليوي به ويژه در مراحل نهايي بيماري كه بيماران نياز به دياليز پيدا ميكنند ميتواند منجر به افزايش خطر بروز استوماتيت اورميك گردد كه خطر اين بيماري با مواردي مانند ابتلا به ديابت و عدم كنترل آن افزايش مييابد.
عنوان نشريه
نشريه دانشگاه علوم پزشكي البرز
عنوان نشريه
نشريه دانشگاه علوم پزشكي البرز
لينک به اين مدرک