بررسي مديريت استرس ناشي از پاندمي كوويد 19 و عوامل مرتبط با آن در پرسنل شاغل در حوزه معاونت بهداشتي دانشگاه علوم پزشكي البرز در سال 1400

زمينه وهدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي مديريت استرس ناشي از پاندمي كوويد 19 و عوامل مرتبط با آن در پرسنل معاونت بهداشتي دانشگاه علوم پزشكي البرز در سال 1400 انجام شد. مواد و روش‌ها: اين پژوهش از نوع مطالعات توصيفي-همبستگي مي باشد. جامعه آماري در پژوهش حاضر شامل تمامي پرسنل معاونت بهداشتي دانشگاه علوم پزشكي البرز در سال 1401-1400 بود. روش نمونه گيري در پژوهش حاضر طبقاتي نسبتي بود. براي اين منظور تعداد 1104 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار هاي مورد استفاده در پژوهش حاضر پرسشنامه روا وپاياي مديريت استرس مهرعليزاده بود. براي تحليل داده ها از آزمون t مستقل و آزمون واريانس چند متغيره و همبستگي پيرسون استفاده شد. يافته ها: ميزان مديريت استرس (تحمل استرس و كنترل استرس) در بين كاركنان معاونت بهداشت پايين تر از ميانگين مي باشد (5/48-=t) با افزايش سن (2/66=F) و تحصيلات (10/16=F) افزايش پيدا مي كند. همچنين مديريت استرس در گروه هاي با محيط شغلي (5/08=F) و نوع استخدام (6/42=F) تفاوت معناداري دارد. نتايج آزمون همبستگي پيرسون نشان داد بين مديريت استرس با تحصيلات (0/17=r) رابطه مثبت و با سن (0/08-=r)، وضعيت تاهل (0/07-=r) و رسته شغلي (0/12-=r) رابطه منفي معناداري دارد (0/05 p). نتيجه گيري: مطالعه نشان داد ميزان مديريت استرس مرتبط با كرونا در كاركنان بهداشت پايين مي باشد و مداخلات و آموزش هاي مبتني بر مديريت استرس براي كاركنان اين معاونت مي تواند كمك كننده باشد.