اثربخشي احساسات كودكان در رغبت به استفاده از مبلمان شهري با رويكرد مهندسي كانسي (مطالعه موردي: بوستان لاله شهر تهران)

دوران كودكي نقش مهمي در شكل‌گيري شخصيت انسان به لحاظ فردي و اجتماعي ايفا مي كند. فضاهايي كه كودكان در آن حضور دارند، از عوامل موثر در شكل‌گيري و رشد درست شخصيتي و تربيتي كودك است كه در اين راستا مي توان به تاثير مبلمان شهري در اين فضاها بر روي كودكان اشاره كرد. اين گروه از جامعه، به لحاظ ويژگي‌هاي جسماني و روحي خود، براي استفاده از محصولات ساخته‌شده در زمينه مبلمان شهري به طراحي ويژه خود نياز دارند. پژوهش پيش رو، در پي يافتن نيازها، احساسات و مطلوب سازي فضاي شهري از طريق طراحي مبلمان شهري (نيمكت، آب‌خوري و سطل زباله) پارك ها مي باشد. ازاين‌رو پرسش اصلي پژوهش بر اين مبنا استوار است كه: آيا طراحي مبلمان شهري با رويكرد طراحي احساس گرا، بروز استقلال شخصيتي، اجتماعي و عدم وابستگي بيش‌ازحد به والدين را در كودك تسهيل مي كند؟ اين پژوهش از جهت هدف، كاربردي و ا زنظر نوع، وجهي كيفي دارد كه در آن از روش توصيفي-تحليلي استفاده‌شده است. در روش يافته اندوزي با استفاده از منابع علمي با تاكيد بر شيوه پيمايشي، مشاهده و پرسش‌نامه‌اي، اطلاعات لازم استخراج گرديد. اين مطالعه در بوستان لاله شرح تهران با روش مهندسي كانسي براي سنجش احساسات كودكان 5 تا 12 سال انجام‌گرفته است. نتايج اين پژوهش نشان داد: طراحي مجموعه مبلمان مذكور با توجه به نيازها و ابعاد آنتروپومتريك كودكان، با از بين بردن احساس ناتواني در استفاده از اين عناصر، به ايجاد حس اعتمادبه‌نفس و استقلال كودك، كمك و او را در رسيدن به بلوغ اجتماعي ياري مي كند؛ توجه به احساسات و استفاده از رويكرد طراحي احساس گرا و بهره‌گيري از برگه‌هاي منحني در طراحي عناصر مبلمان شهري مربوط به كودكان، باعث ترغيب آنان به استفاده بيش‌تر از اين عناصر مي شود.