اثربخشي زوج درماني مثبت گرا مبتني بر شفقت بر استحقاق، قلدري و سازگاري با همسر در مردان خودشيفته

اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي زوج‌درماني مثبت‌گرا مبتني بر شفقت بر استحقاق، قلدري و سازگاري در مردان خودشيفته‌ داراي تعارض زناشويي انجام گرفت. روش پژوهش نيمه آزمايشي با گروه كنترل با پيگيري يك ماهه بود. جامعه‌ آماري مردان خودشيفته داراي تعارض زناشويي يكي از مراكز مشاوره‌ شرق تهران بودند كه 30 نفر با نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. ابزارسياهه‌ شخصيت خودشيفته زوجين ايراني محمد شاروني و همكاران، پرسشنامه‌  قلدري در روابط زناشويي گل‌پرور، پرسشنامه‌ سازگاري با همسر اسپانير و همكاران و پرسشنامه‌ طرحواره‌هاي ناسازگار يانگ بود. گروه آزمايش زوج درماني مثبت‌گرا مبتني بر شفقت را به صورت زوجي و حضوري به مدت 2 ماه در 15 جلسه 100 دقيقه‌اي هفته‌اي دوبار دريافت كردند. تحليل داده‌ها با واريانس با اندازه‌گيري مكرر انجام شد. نتايج نشان داد زوج درماني مثبت‌گرا مبتني بر شفقت، استحقاق و قلدري را كاهش و سازگاري با همسر را افزايش داد و تاثير مداخله تداوم داشته است. بنابراين زوج درماني مثبت‌گرا مبتني بر شفقت مي ‌تواند جهت اصلاح روابط زناشويي مردان خودشيفته مورد توجه قرار گيرد.