اثربخشي معنادرماني بر اضطراب كرونا وسرسختي روان‌شناختي در دانشجويان داراي آشفتگي هيجاني

هدف اين پژوهش تعيين اثربخشي معنادرماني بر اضطراب كرونا و سرسختي روان شناختي در دانشجويان داراي آشفتگي هيجاني بود. روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش‌ آزمون-پس ‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعۀ آماري شامل كليه دانشجويان دانشگاه ازاد اردبيل در سال 1400بود. از جامعه مذكور 30 دانشجو به شيوه نمونه ‌گيري هدفمندبا معيار كسب بالاترين نمره از مقياس افسردگي، اضطراب، استرس و اضطراب كرونا و پايين ترين نمره از مقياس سرسختي ‌روان شناختي انتخاب، در دو گروه (15نفره) كنترل و آزمايش جايگزين شدند. گروه آزمايش طي 8هفته و هرجلسه 75دقيقه مداخله معنادرماني را دريافت كردند و پس آزمون پس از خاتمه جلسات، مرحله پيگيري هم دو ماه  بعد انجام شد.در اين مدت گروه كنترل، مداخله ي دريافت نكرد. ابزار پژوهش شامل مقيــاس افسردگي، اضطراب، استرس لاوبيوند، اضطراب بيماري كرونا عليپور و همكاران و سرسختي روان شناختي لانگ و گولت بود. براي تحليل داده ‌ها از آزمون تحليل واريانس با اندازه‌ گيري مكرر و بونفرني استفاده شد نتايج نشان داد كه معنادرماني بر كاهش اضطراب بيماري كرونا و افزايش سرسختي روان شناختي تاثير معني دار دارد. بنابراين روان شناسان مي­توانند در جهت بهبود متغيرهاي پژوهش از اين مداخله استفاده نمايند