نقش ميانجي جهت گيري مذهبي در ارتباط بين راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان و اضطراب كرونا

مطالعه حاضر با هدف بررسي نقش ميانجي جهت‌گيري مذهبي در ارتباط بين راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان و اضطراب بيماري كرونا انجام شد. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل بزرگسالان 20 سال به بالا شهر تهران بود كه با روش نمونه‌گيري در دسترس، 480 شركت كننده از طريق فراخوان اينترنتي شركت كردند. ابزارها مقياس اضطراب كرونا علي‌پور و همكاران، پرسشنامه تنظيم‌ شناختي هيجان گرانفسكي و كرايج و مقياس جهت‌گيري مذهبي آلپورت و راس پاسخ دادند. تحليل آماري داده‏ها با استفاده از مدل‌يابي معادلات ساختاري انجام گرفت. نتايج نشان داد همبستگي منفي معني‌داري بين تنظيم شناختي هيجان سازگارانه با اضطراب كرونا و همبستگي مثبت معني‌داري بين تنظيم شناختي هيجان ناسازگارانه و اضطراب كرونا وجود داشت. همچنين راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان، هم به طور مستقيم و هم به طور غيرمستقيم از طريق جهت‌گيري مذهبي بيروني و دورني با اضطراب كرونا، رابطه معني‌داري داشتند. شاخص‌هاي نيكويي برازش نيز حاكي از برازندگي مطلوب مدل بود. بنابراين اضطراب كرونا متاثر از تنظيم شناختي هيجان و با نقش ميانجي جهت‏گيري مذهبي بيروني و دروني بود. از اين يافته مي‌توان براي طراحي مداخله جهت كاهش اضطراب در بزرگسالان در هنگام شيوع بيماري‏هاي واگيردار استفاده كرد.