منشور اذن دريافت نذورات و هداياي آستان قدس به قلم سيمي نيشابوري (نگاشتۀ 845ق)

حاكمان مشهد، از عهد شاهرخ تيموري به بعد، سازوكار منظّمي براي ادارۀ مجموعۀ آستان رضوي ايجاد كردند كه اين را، جز از وقف‌نامۀ مفصّل مسجد گوهرشاد، از اسناد ديگري كه هر از چندي يافت مي‌شود، مي‌توان برداشت كرد. در يك مجموعۀ خطي ارزنده و بررسي‌نشده، كه پيش‌تر متعلّق به كتابخانۀ استاد همايي بوده، رونوشتي از يك منشور اذن دريافت نذورات و هدايا براي آستان قدس، به‌قلم سيمي نيشابوري، منشي و خوشنويس برجستۀ سدۀ نهم، وجود دارد كه در اين مقاله بررسي و بازخواني مي‌شود. در اين سند يكي از حاكمان تيموري، به فردي موسوم به «سيّد احمد بن سيّد هندو بن سيّد حسام‌الدين الحسيني المشهدي» اجازه مي‌دهد كه با سفر به مناطق مختلف، هدايا و نذورات افرادي كه را نمي‌توانند شخصاً در حرم رضوي حاضر شوند دريافت و به آستان امام منتقل نمايد. اين سند، از منابع كهن متعلّق به يكي از ادوار مهمّ توسعۀ شهر مشهد و حرم رضوي، يعني نيمۀ نخست سدۀ نهم هجري است كه در آن به شهر مشهد و آستان قدس به‌طور خاص توجّه نشان داده شده است.