اثر تمرين هوازي به همراه مكمل پيپرين بر سطح كبدي فاكتور نكروزدهنده تومورآلفا و اينترلوكين-10 موش‌هاي صحرايي القاء شده با پاراكوات

زمينه و هدف: سميت پاراكوات با مكانيسم‌هايي كه هنوز به‌طور كامل شناخته شده نيست؛ مي‌تواند به ارگانيسم‌ها آسيب برساند. شواهد حاكي از آن است كه به‌واسطه انجام تمرينات ورزشي منظم و استفاده از مكمل‌هاي آنتي‌اكسيداني مناسب مي‌توان به كاهش عوارض ناشي از سميت پاراكوات كمك كرد. اين مطالعه به منظور تعيين اثر تمرين هوازي به همراه مكمل پيپرين بر سطح كبدي فاكتور نكروزدهنده تومورآلفا (TNF-a) و اينترلوكين-10 (IL-10) موش‌هاي صحرايي القاء شده با پاراكوات انجام شد. روش بررسي: در اين مطالعه تجربي 40 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار به صورت تصادفي در 5 گروه 8 تايي قرار گرفتند. گروه‌ها شامل: 1) شم، 2) كنترل منفي – پاراكوات، 3) پاراكوات + تمرين، 4) پاراكوات + تمرين + مكمل پيپرين و 5) پاراكوات + مكمل پيپرين بودند. تمرين هوازي به‌مدت 7 هفته، هر هفته 5 جلسه و هر جلسه به مدت 30 الي 40 دقيقه در روز با سرعت 10 تا 18 متر در دقيقه بود. سم پاراكوات به ميزان 5 ميلي‌گرم بر كيلوگرم وزن بدن به‌صورت تزريق داخل صفاقي به موش‌هاي صحرايي القاء شد. مكمل پيپرين با دوز 10 ميلي‌گرم بر كيلوگرم وزن بدن روزانه گاواژ شد. غلظت TNF-a و IL-10 از بافت كبدي اندازه‌گيري شد. يافته‌ها: بين گروه كنترل منفي - پاراكوات در مقايسه با گروه‌هاي شم، پاراكوات + تمرين، پاراكوات + پيپرين و پاراكوات + تمرين + پيپرين به‌ترتيب افزايش و كاهش معني‌داري در غلظت IL-10 و TNF-a ديده شد (P 0.05). ميانگين غلظت TNF-a بافت كبد در بين دو گروه كنترل منفي – پاراكوات با پاراكوات + مكمل پيپرين (P 0.05) و بين پاراكوات + تمرين + پيپرين (P 0.05)، پاراكوات + تمرين (P 0.05) و شم (P 0.05) تفاوت آماري معني‌دار وجود داشت. بين ميانگين‌هاي غلظت IL-10 بافت كبد در بين دو گروه كنترل منفي – پاراكوات با پاراكوات + مكمل پيپرين، پاراكوات + تمرين + پيپرين، پاراكوات + تمرين و شم تفاوت آماري معني‌داري وجود داشت (P 0.05). نتيجه‌گيري: اجراي تمرين هوازي توام با مصرف مكمل پيپرين مي‌تواند سبب كاهش التهاب ناشي از پاراكوات گردد.