اثر پرستاري از راه دور بر احساس تنهايي سالمندان

زمينه و هدف: يكي از مشكلات رنج‌آور در سالمندان، احساس تنهايي است و خلاء ارتباطات اجتماعي در بروز احساس تنهايي افراد نقش اساسي دارد. اين مطالعه به منظور تعيين اثر پرستاري از راه دور بر احساس تنهايي سالمندان انجام شد. روش بررسي: اين كارآزمايي ميداني روي 100 سالمند بالاي 60 سال به روش نمونه‌گيري در دسترس از مراجعين به مراكز سلامت جامعه شهر گناباد طي سال 1396 انجام شد. سالمندان به صورت تصادفي در دو گروه 50 نفري مداخله و كنترل قرار گرفتند. سپس پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك، پرسشنامه بررسي وضعيت شناختي سالمندان و پرسشنامه احساس تنهايي دهشيري تكميل گرديد. گروه مداخله تحت آموزش حضوري به مدت 2 ساعت توسط پژوهشگر قرار گرفت. در گروه كنترل هيچ مداخله‌اي صورت نگرفت و سالمندان مراقبت‌هاي روتين واحد بهداشت خانواده را دريافت كردند. بعد از انجام جلسه حضوري، تماس‌هاي تلفني در گروه مداخله به مدت 12 هفته توسط پژوهشگر انجام شد. يك ماه پس از اتمام مداخله مجدداً پرسشنامه‌ها توسط دو گروه تكميل و مورد ارزيابي و مقايسه قرار گرفت. يافته‌ها: ميانگين نمره احساس تنهايي سالمندان گروه مداخله و كنترل به ترتيب قبل از مداخله 60.82±21.07 و 57.48±18.76 و بعد از مداخله 35.06±14.20 و 61.40±18.72 تعيين شد. پس از مداخله اختلاف آماري معني‌داري در كاهش نمره احساس تنهايي سالمندان گروه مداخله در مقايسه با گروه كنترل مشاهده شد (P 0.05). نتيجه‌گيري: پرستاري از راه دور بر كاهش ميزان احساس تنهايي سالمندان موثر بود.