اثر تركيبي دگزامتازون و ليدوكائين بر مدت اثر بلوك عصبي انگشت در جراحي ارتوپدي

زمينه و هدف: ليدوكائين به‌عنوان بي‌حس كننده موضعي يكي از داروهاي موثر براي كنترل و مديريت دردهاي عصبي است و دگزامتازون كاربردهاي زيادي نظير جلوگيري و درمان ادم راه هوايي و پيشگيري از تهوع و استفراغ در بيهوشي دارد. همچنين همراه با بي‌حس كننده موضعي بلوك عصبي محيطي را تقويت مي‌كند. بلوك عصبي انگشت يك روش آنستزي است كه براي بسياري از آسيب‌هاي انگشت مثل لاسيواسيون، دررفتگي و شكستگي انگشت، تخليه آبسه، برداشتن جسم خارجي و اكسزيون ناخن استفاده مي‌شود. اين روش نسبت به بيهوشي عمومي برتري نسبي دارد؛ زيرا به صورت موضعي عمل مي‌كند و احتمال عوارض جانبي بسيار كمتر است. اين مطالعه به منظور تعيين اثر تركيبي دگزامتازون و ليدوكائين بر مدت اثر بلوك عصبي انگشت در جراحي ارتوپدي انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه توصيفي تحليلي گذشته‌نگر روي 50 بيمار ۱۸ تا ۷۰ ساله كانديد جراحي ارتوپدي مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني ۵ آذر شهر گرگان در سال ۱۴۰۰ انجام شد. بيماران به صورت در دسترس و با بررسي شرايط ورود به مطالعه انتخاب شدند. بلوك عصبي انگشت به عنوان روش بيهوشي روتين بوده كه عوارض كمتري نسبت به بيهوشي عمومي دارد. در روش بيهوشي اول (گروه يك) از 10 ميلي‌ليتر ليدوكائين 1 درصد و در روش بيهوشي دوم (گروه دو) از 8 ميلي‌ليتر ليدوكائين 1درصد و 2 ميلي‌ليتر دگزامتازون (8 ميلي‌گرم) به‌صورت اينفيلتراسيون در محل عمل استفاده گرديد. ميانگين شروع اثر بي‌دردي و مدت زمان بي‌دردي و نيز درد بعد از عمل بين هر دو روش بيهوشي با مقياس بصري درد (Visual Analog Scale: VAS) تعيين و مقايسه گرديد. يافته‌ها: ميانگين مدت اثر بي‌حسي در گروه تركيبي به‌طور معني‌داري بيشتر از گروه ليدوكائين به تنهايي بود (P 0.05). همچنين ميانگين مدت زمان درد در بيماران گروه تركيبي از بدو ورود تا خروج از ريكاوري روندي نزولي داشت (P 0.05). نتيجه‌گيري: روش بيهوشي تركيب دگزامتازون و ليدوكائين، مدت اثر بلوك عصبي انگشت و بي‌دردي بعد از عمل جراحي ارتوپدي در بيماران را افزايش مي‌دهد.