امنيت گردشگري از نگاه راهنمايان تور: مدل سازي و سنجش براي شهرهاي نمونه گردشگري خوزستان

يكي از مهم‌ترين جنبش‌هاي خانوادگي و شهري گردشگري است. اين روزها از گردشگري با عنوان صنعت ياد مي‌شود، كه تأمين امنيت آن و پايداري توسعه براي گردشگري از مهم‌ترين دغدغه‌هاي برنامه‌ريزان شهري است. در اين پژوهش سعي شده است مهم‌ترين شاخص‌هاي امنيت گردشگري با تكيه بر جغرافياي استان خوزستان استخراج و به‌لحاظ اهميت معرفي شوند. از روش تحليل مضمون و مدل‌يابي معادلات ساختاري براي تحليل داده‌ها استفاده شد. يافته‌ها نشان داد كه شاخص‌هاي زمينه‌اي مثل امنيت فضا، طبيعت و جغرافياي شهر، سرزندگي و ميزان توجه به تفاوت‌هاي فردي و جنسيتي بيشترين تأثير را بر امنيت شهر دارند و در مقابل طراحي مناسب فضاي شهري، حمل و نقل و ارتباط مناسب، و امنيت محلي در كنار امكانات رفاهي و گردشگري مناسب مهم‌ترين شرايط علّي را براي امنيت گردشگري فراهم مي‌كنند. مدل‌يابي علّي نشان داد كه طراحي و برنامه‌ريزي باكيفيت در فضاي شهري مهم‌ترين عامل در افزايش امنيت گردشگري و جذب گردشگر است. پيشنهاد مي‌شود كه طراحان و برنامه‌ريزان فضاي شهري به عناصر شهر، گرافيك شهر، دسترس‌پذيري شهر، و زيست‌پذيري آن بيشتر توجه داشته باشند تا زمينۀ مناسبي را براي افزيش امنيت گردشگري فراهم كنند. افزايش كمي و كيفي اماكن تفريحي و گردشگري در كنار ترميم و توسعۀ سيستم حمل و نقل نقش سازنده‌اي در ايجاد امنيت گردشگري دارند.