بهسازي لرزه‌اي سيستم‌ خاك- سازه با رفتار گهواره‌اي غير ارتجاعي به كمك ديواره‌هاي ديافراگمي نرم

در طي دهه هاي اخير نتايج مطالعات گوناگون نشان داده است كه در نظرگيري امكان حركات غير الاستيك گهواره اي فونداسيون در طراحي ها مي تواند باعث جلوگيري از تخريب جدي در سازه ها شود. هرچند يكي از نگراني هاي بالقوه اي كه در خصوص اين رويكرد طراحي بايد به آن توجه شود ميزان بيشينه و نهايي نشست و دوران است. در اين تحقيق با استفاده از روش عددي المان محدود به بررسي رفتار سيستم هاي گهواره اي با در نظرگيري رفتار غير الاستيك در بستر خاك پرداخته شده است. جهت بهبود عملكرد لرزه اي فونداسيون ه اي گهواره اي روش هاي مختلف بهسازي بر اساس ضريب اطمينان فونداسيون در برابر بار قائم در نظر گرفته شده است. در خصوص فونداسيون هايي با ضريب اطمينان بالا احتمال واژگوني سيستم بر اثر حركت گهواره اي وجود دارد. از اين روي در اين تحقيق استفاده از ديواره هايي با سختي كم به‌عنوان جداكننده‌ه اي لرزه اي در نزديكي فونداسيون ها پيشنهاد شده است. لازم به ذكر است فاصله ديواره‌هاي نرم با فونداسيون بر اساس نحوه توزيع تنش در خاك زير فونداسيون و عدم اختلال در ميزان ظرفيت باربري استاتيكي انتخاب شده است. نتايج به‌دست‌آمده بيانگر آن است كه استفاده از ديواره هاي نرم با كاهش شدت زلزله هاي وارده بر سيستم گهواره اي باعث كاهش ميزان بلندشدگي در فونداسيون مي شود. بر اين اساس مي توان حاشيه اطمينان مناسبي را جهت جلوگيري از واژگوني سيستم هاي گهواره اي در برابر نيروهاي لرزه اي شديد ايجاد نمود.