بررسي روند توسعه كشاورزي و تغييرات كاربري زمين در استان قم با استفاده از فناوري سنجش از دور

مقدمه: تغييرات كاربري اراضي يكي از فاكتورهاي مهم در تغيير جريان هيدرولوژيك حوضه و انهدام تنوع زيستي مي باشد. در اينجا هدف اصلي از بررسي تغييرات كاربري، بررسي روند تغييرات الگوي كشت در بخش كشاورزي به عنوان بزرگترين مصرف كننده آب استان بوده است.روش : در اين پژوهش با استفاده از تكنيك سنجش از دور و استفاده از دو روش طبقه بندي حداكثر احتمال و تصميم گيري درختي، تغييرات كاربري اراضي استان قم در 30 سال گذشته بررسي شده است.يافته ها: نتايج نشان مي دهد كه در روش حداكثر احتمال، سطح زير كشت محصولات زراعي با 29 درصد افزايش از 30546.81 هكتار در سال 1368 به 39255 هكتار در سال 1398 رسيده است و در همين مدت سطح زير كشت محصولات باغي از 3903.57 هكتار به 6306.84 هكتار رسيده است كه رشدي 61 درصدي را نشان مي دهد. در روش تصميم گيري درختي، ميزان افزايش سطح زير كشت محصولات زراعي 34 درصد است  و سطح زير كشت محصولات باغي نيز با افزايش 60 درصدي همراه بوده است.نتيجه گيري: اين افزايش سطح زير كشت در يك استان با محدوديت هاي آبي بسيار كه وابسته به منابع آب انتقالي از حوضه هاي مجاور است، مي تواند يك هشدار براي تصميم گيران و برنامه ريزان توسعه باشد.