ارزشيابي برنامه ارتقاي سلامت روان مدارس در مدارس ايران: يك مطالعه كيفي

اهداف باتوجه به اهميت شناسايي مشكلات سلامت روان دانش آموزان و مديريت صحيح آن ها با ارائه خدمات تخصصي به آنان، پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي برنامه بهداشت روان مدارس در مدارس ايران، شناسايي كاستي هاي آن و ارائه توصيه هايي براي بهبود آن انجام شده است.. مواد و روش ها پژوهش حاضر يك مطالعه كيفي با روش تحليل محتواي قراردادي است كه براي به دست آوردن داده ها از ديدگاه گروهي از ذي نفعان از مصاحبه نيمه ساختار يافته عميق استفاده كرد. 35 نفر از مربيان منتخب، معلمان، مديران و طراحان برنامه ارتقاي سلامت روان مدارس، جامعه اين پژوهش بودند. يافته ها يافته هاي پژوهش حاضر در 4 طبقه نقاط قوت برنامه، نقاط ضعف برنامه، عوامل تأثيرگذار در محقق نشدن اهداف برنامه و پيشنهادات براي ارتقاي طرح قرار گرفت. 50 كد استخراج شد و 14 زيرطبقه به دست آمد. نتايج كلي ارزشيابي كه از مصاحبه هاي عميق و بحث گروهي متمركز به دست آمد، نشان از اثربخشي برنامه سلامت روان مدارس دارد. نتيجه گيري نتايج كلي ارزشيابي طرح سلامت روان مدارس نشان از اثربخشي اين طرح دارد. مدل جديد و كاربردي طرح سلامت روان مدارس چشم انداز جديدي به مداخلات مدرسه محور گشوده است. با وجود اين انتظار استقرار كامل و تداوم اين طرح در كوتاه مدت و با منابع محدود چندان واقع بينانه به نظر نمي رسد. بنابراين پيشنهاد مي شود ابتدا زيرساخت هاي مورد نياز براي اجراي اين برنامه ازجمله نيروي آموزش ديده، ارتقاي هسته مشاوره مدارس، محدوديت زماني معلمان و محدويت هاي قانوني و غيره برطرف شود و سپس اين طرح در سطح ملي براي تمامي مدارس كشور اجرا شود.