پيش‌بيني شايستگي اخلاقي مديران بر مبناي قضاوت اخلاقي، شايستگي حل مسأله و شايستگي تصميم‌گيري

زمينه: شايستگي اخلاقي مهارتي است كه مديران را در يافتن راه‌حل‌هاي اخلاقي مناسب در موقعيت‌هاي اخلاقي هدايت مي‌كند. پژوهش حاضر با هدف پيش‌بيني شايستگي اخلاقي بر مبناي قضاوت اخلاقي و شايستگي‌هاي حل مسأله و تصميم‌گيري در كانون ارزيابي مديران شركت ملي گاز ايران اجرا شد. روش: روش پژوهش همبستگي بوده و جامعه آماري شامل 663 نفر از مديران شركت ملي گاز ايران است. با نمونه‌گيري تصادفي، 123 نفر در پژوهش شركت كردند. ابزارها شامل پرسش‌نامه شايستگي اخلاقي-زندگي كاري و تجارت،  آزمون تبيين مسائل است و تمرين‌هاي كانون ارزيابي است. داده‌ها به كمك آزمون همبستگي و تحليل رگرسيون مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: همبستگي متغيرهاي قضاوت اخلاقي (38/0 = r)، شايستگي‌ حل مسأله (35/0 = r) و شايستگي تصميم‌گيري (27/0 = r) با شايستگي اخلاقي مثبت و معنا‌دار است. متغيرهاي قضاوت اخلاقي، شايستگي‌ حل مسأله و شايستگي تصميم‌گيري 4/21 درصد از واريانس شايستگي اخلاقي را پيش‌بيني مي‌كنند. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج اين پژوهش مي‌توان گفت كه با افزايش آگاهي از اصول اخلاقي و ارتقاي شايستگي‌هاي حل مسأله و تصميم‌گيري، مي‌توان شايستگي اخلاقي را در مديران تقويت كرد. همچنين ابزارهاي پژوهش حاضر را مي‌توان براي سنجش شايستگي اخلاقي مديران در كانون‌هاي ارزيابي مورد استفاده قرار داد.