نقش كاركردهاي اجتماعي و اخلاقي در حكمراني رفاه عمومي در ايران

زمينه: در سال هاي اخير با رشد و گسترش جامعه مدني و نقش روز افزون انسان ها در دستيابي به برخي از مظاهر پيشرفت و تمدن، موضوع رفاه فردي و اجتماعي تبديل به يكي از چالش‌هاي مهم شده است. در اين راستا محقق به دنبال اين هدف است كه  كاركردهاي اجتماعي و اخلاقي چه نقشي در حكمراني رفاه عمومي در ايران دارند. روش: مطالعه حاضر، كاربردي – پيمايشي و در زمره مزالعات همبستگي بود.  جامعه آماري مديران و مديران ارشد در وزارت تعاون كار و رفاه اجتماعي بودند،كه براساس فرمول كوكران و روش نمونه گيري در دسترس، (108) نفر به عنوان نمونه درنظرگرفته شدند. ابزار پرسشنامه محقق ساخته بود و پايايي سؤالات با محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ مورد سنجش قرار مي‌گيرد. و روايي سؤالات نيز با استفاده از تحليل عاملي تأييدي تعيين و اعتبارسنجي گرديد. روابط بين مدل پژوهش با روش تحليل معادلات ساختاري و با استفاده از  نرم‌افزارهاي SPSS و LISREL مورد سنجش و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان مي‌دهند، كه سرمايه اجتماعي، سرمايه اخلاقي، امنيت اجتماعي و سلامت اجتماعي با حكمراني رفاه عمومي رابطه مثبت و معناداري دارد. همچنين نتايج نشان داد كه به ترتيب متغيرهاي امنيت اجتماعي، سرمايه اجتماعي، سرمايه اخلاقي و سلامت اجتماعي بيشترين رابطه را با حكمراني رفاه عمومي داشته‌اند. نتيجه گيري: از طريق كاركردهاي اجتماعي و اخلاقي(سرمايه اجتماعي، سرمايه اخلاقي، امنيت اجتماعي و سلامت اجتماعي)، مي‌توان به حكمراني رفاه عمومي اثربخش دست يافت و آن را بهبود بخشيد.