بررسي رابطه بين اخلاق و شكاف خط مشي هاي عمومي درحوزه محيط زيست

زمينه: خط مشي هاي عمومي درحوزه محيط زيست، محتاج حمايت هاي فرهنگي و اخلاقي است. لذا هدف اين پژوهش، بررسي رابطه بين اخلاق و شكاف خط مشي هاي عمومي در حوزه محيط زيست مي باشد. روش: روش پژوهش توصيفي–همبستگي مبتني بر مدل معادلات ساختاري مي باشد. جامعه آماري در اين مطالعه، شامل كليه كارشناسان ارشد و دكتري رشته هاي دانشگاهي در حوزه محيط زيست مي باشند كه تعداد آنها 121456 نفر است. حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران 384 نفر تعيين شد و نمونه ها با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوري داده ها پرسش‌نامه است. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از نرم‌افزار SmartPLS3 و روش معادلات ساختاري با رويكرد حداقل مربعات جزئي استفاده‌شده است. يافته ها: نتايج نشان مي‌دهد كه بين اخلاق و ابعاد شكاف خط مشي هاي عمومي درحوزه محيط زيست(ارتباط سياستها با اهداف سازمان، بعد انتظارات و احساسات جامعه و بعد تامين نظر ذي نفعان) رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش و در نظر گرفتن نقش مهم اخلاق و فلسفه زيست محيطي و مسائل زيربنايي محيط زيست، نتايج مهمي را در بر داشته و مي تواند مدلي كاربردي براي سياستگذاران، مديران و مجريان اخلاق در حوزه خط مشي گذاري زيست محيطي قرار گيرد.