اثربخشي توانمندسازي خانواده مبتني بر درمان راه حل‌محور كوتاه‌مدت بر تغيير جو عاطفي خانواده و پيشگيري از اعتياد در نوجوانان داراي والدين وابسته به مواد

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي توانمندسازي خانواده با درمان راه‌حل‌محور كوتاه‌مدت بر تغيير جو عاطفي خانواده و پيشگيري از اعتياد در نوجوانان داراي والدين وابسته به مواد بود. روش: روش پژوهش حاضر نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌ آزمون-پس‌ آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش را نوجوانان داراي والدين وابسته به مواد كه جهت ترك اعتياد در پاييز سال 1400 به مراكز ترك اعتياد دارويي شهر تبريز مراجعه كرده بودند، تشكيل دادند. تعداد 30 نفر از اين جامعه به روش نمونه ‌گيري در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل گمارده شدند. گروه آزمايش 8 جلسه 90 دقيقه‌ اي هفتگي درمان راه ‌حل‌محور كوتاه‌مدت دريافت كرد در حالي كه گروه كنترل هيچ‌ گونه مداخله ‌اي دريافت نكرد. داده‌ هاي پژوهش با استفاده از پرسشنامه جو عاطفي خانواده و مقياس گرايش به اعتياد در سه مرحله پيش ‌آزمون، پس ‌آزمون و پيگيري سه‌ماهه گردآوري و با تحليل واريانس با اندازه ‌گيري مكرر تجزيه و تحليل شدند. يافته ‌ها: نتايج نشان داد كه توانمندسازي خانواده بر تغيير جو عاطفي خانواده و پيشگيري از اعتياد در نوجوانان داراي والدين وابسته به مواد اثربخش بود و اين اثربخشي در پيگيري سه‌ماهه پايدار بود. نتيجه ‌گيري: با توجه به نتايج پژوهش حاضر مي‌ توان نتيجه گرفت كه توانمندسازي خانواده با درمان راه‌حل‌محور كوتاه‌مدت جزو درمان‌ هاي اثربخش بر جو عاطفي خانواده و پيشگيري از اعتياد است.