معرفي محصول مستمري افزايش‌يافته و محاسبۀ پرداخت‌هاي آن براي بيمه‌شدگان داراي سرطان‌هاي مختلف با استفاده از رويكردهاي تعديل احتمالات مرگ‌و‌مير

پيشينه و اهداف: در اين مقاله، علاوه بر معرفي محصول مستمري افزايش‌يافته، پرداخت‌هاي اين محصول براي بيمه‌شدگان داراي سرطان‌هاي مختلف با در نظر گرفتن تعديلي براي احتمالات مرگ‌و‌مير و بقا، جهت استفاده در صنعت بيمۀ كشور محاسبه شده است. روش‌شناسي: در اين مطالعه، ميزان پرداختي بيمۀ مستمري افزايش‌يافته براي بيمه‌شدگان داراي سرطان‌هاي مختلف براي يك حق بيمۀ خالص يكجا با استفاده از دو رويكرد مختلف تعديل احتمالات مرگ‌و‌مير محاسبه شده است و روش تحقيق از نوع كمي است. همچنين از داده‌هاي انجمن سرطان آمريكا، نرخ سود فني اعلام‌شده در مكمل آيين‌نامۀ شمارۀ 68 شوراي عالي بيمه و جدول عمر ايران براي انجام محاسبات استفاده شده است.يافته‌ها: در اين مقاله، تأثير تعديل احتمالات مرگ‌و‌مير با استفاده از دو رويكرد مختلف «ضريب تعديل» و «نرخ‌گذاري مبتني بر سن» بر ميزان پرداختي مستمري براي بيمه‌شدگان با سنين مختلف بررسي شد. انتظار مي‌رود با زياد‌شدن ضريب تعديل كه به معني افزايش مشكلات سلامتي بيمه‌شده است، اميد زندگي كاهش و ميزان پرداختي مستمري افزايش يابد كه يافته‌هاي مقاله نيز مؤيد اين مسئله است. علاوه بر اين، اميد زندگي تعديل‌شده با استفاده از ضريب تعديل و ميزان پرداختي مستمري افزايش‌يافته براي بيمه‌شدگان 65 ساله مبتلا به سرطان‌هاي مختلف پستان، رودۀ بزرگ، ريه و پوست بر اساس نرخ بقاي نسبي 5 ساله محاسبه و با ميزان پرداختي مستمري براي بيمه‌شدگان با وضعيت سلامتي استاندارد مقايسه شد. بر اساس يافته‌هاي مقاله، سرطان موضعي پوست و سرطان موضعي پستان با احتمال بقاي 5 ساله 99 درصد داراي كمترين افزايش پرداختي مستمري به ميزان 2.13 درصد و سرطان منتشر ريه و سرطان منتشر رودۀ بزرگ با احتمال بقاي به ترتيب 8 و 15 درصد داراي بيشترين افزايش پرداختي مستمري به ميزان 413.57 و 309.47 درصد نسبت به پرداختي مستمري استاندارد بوده است. علاوه بر اين، با استفاده از نرخ بقاي 5 سالۀ فازي براي اين رويكرد، بازه‌اي براي تمام حالت‌هاي ممكن براي پرداختي مستمري مشخص شد. پرداختي فازي مستمري براي بيمه‌شدگان داراي سرطان موضعي پوست و سرطان موضعي پستان، بازه [167.88,161.04] به‌دست آمد كه پرداختي رويكرد نرخ‌گذاري مبتني بر سن، با مقدار 167.34 نيز در اين بازه قرار گرفته است. قابل ذكر است كه به‌طور كلي، پرداختي رويكرد «نرخ‌گذاري مبتني بر سن» نسبت به رويكرد «ضريب تعديل» بيشتر است. نتيجه‌گيري: در محاسبۀ پرداختي‌هاي مستمري، به‌صورت پيش‌فرض سلامت بيمه‌شده در وضعيت استاندارد در نظر گرفته مي‌شود. در صورتي كه فرد داراي وضعيت سلامتي خاصي باشد، مثلاً به بيماري سرطان مبتلا باشد، احتمالات مرگ‌و‌مير و بقا و همچنين اميد زندگي متفاوتي نسبت به حالت استاندارد خواهد داشت. به اين منظور تعديلي براي احتمالات مرگ‌و‌مير در نظر گرفته مي‌شود كه پرداختي مستمري نيز بر اساس آن تعديل خواهد شد. در اين مقاله ميزان افزايش پرداختي مستمري براي بيمه‌شدگان مبتلا به انواع سرطان بر اساس دو رويكرد مختلف تعديل احتمالات مرگ‌و‌مير بررسي، مقايسه و تحليل شد.