اتخاذ روش ميانجيگري در حل و فصل دعاوي سرمايه گذاري نفت و گاز

نظام حل‌وفصل اختلافات سرمايه‌گذاري بين‌المللي در پرتو تحولات تاريخي راهي طولاني را پيموده است. امروزه روش داوري شيوۀ مرسوم حل‌وفصل اختلافات سرمايه‌گذاري به‌‌شمار مي‌رود. داوري سرمايه‌گذاري با وجود مزيت‌هاي بسيار در سال‌هاي اخير از جنبه‌هاي گوناگون ازجمله هزينه‌هاي زياد، زمان طولاني رسيدگي‌ها و تقابلي‌بودن محل انتقاد است. در راستاي يافتن راهي براي جايگزين‌كردن روشي كه انتقادات داوري سرمايه‌گذاري به آن وارد نباشد، اقبال جهاني به شيوه‌هاي مسالمت‌آميز كه از منظر انعطاف، كارايي اقتصادي و مسالمت‌آميزبودن، به نيازهاي ذي‌نفعان (به‌خصوص صنعت نفت و گاز) پاسخ دهد و درعين‌حال واجد ضمانت اجراهاي مؤثر نيز باشد، روزبه‌روز بيشتر احساس شده است. ميانجيگري، با توجه به اين‌كه روشي مسالمت‌آميز است كه توسط فرد يا نهادي ثالث به طرفين كمك مي كند كه راهكار مقبولي براي اختلافات خود بيابند، ماهيتاً اين قابليت را دارد كه جايگزين روش‌هاي ديگر شود، به‌خصوص در اختلافات سرمايه‌گذاري نفت و گاز كه ارجاع اختلافات به داوري هزينه‌هاي زيادي را به طرفين تحميل مي‌كند، استفاده از روش ميانجيگري به طرفين اختلاف كمك مي‌كند با صرف زمان و هزينۀ كمتر و با انعطاف زياد، به روشي كاراتر اختلافات خود را حل‌وفصل كنند. البته بايد درنظر داشت در كنار مزاياي گفته‌شده، چالش‌هاي اجراي توافق‌هاي ناشي از روش ميانجيگري، نبود مهارت‌ها و ساختارهاي مديريتي براي مديريت بهينۀ اختلافات از طريق ميانجيگري و همچنين وجود ذي‌نفعان متعدد در اختلافات سرمايه‌گذاري نفت و گا، بايد مورد توجه قرار گيرد كه در اين مقاله بررسي شده است.