آثار كوتاه مدت و بلندمدت مصرف انرژي در بخش صنعت بر نابرابري مناطق شهري و روستايي

هدف اصلي پژوهش حاضر آثار كوتاه مدت و بلندمدت مصرف انرژي در بخش صنعت بر نابرابري بود. روش پژوهش حاضر توصيفي و از نوع غيرآزمايشي مي باشد. جامعه آماري اطلاعات و آماري كشور ايران بود كه بر اساس نيازمندي‌هاي مربوط به متغيرهاي تحقيق و بر اساس آمار موجود، اطلاعات سال‌هاي 1361 تا 1395 بعنوان نمونه آماري تحقيق تعيين شد. ميزان مصرف انرژي (نفت، گاز، سوخت‌هاي جامد و برق) در صنايع كشور به‌عنوان متغير مستقل و اطلاعات مربوط به ضريب جيني، سهم 10% ثروتمندترين به 10% فقيرترين و شاخص متوسط درآمد كل سالانه‌ي ‌يك ‌خانوار شهري/روستايي بعنوان متغيرهاي وابسته تحقيق بود . جهت تحليل فرضيات تحقيق از مدل رگرسيون ARDL در نرم افزار Eviews10 استفاده شد. نتايج به دست آمده نشان داد كه در بلند مدت مصرف فراورده‌هاي نفتي، گاز طبيعي، سوخت‌هاي جامد در بخش صنعت تاثير منفي معنادار و مصرف برق در بخش صنعت تاثير مثبت و معناداري در ضريب جيني دارد. در بلند مدت مصرف سوخت‌هاي جامد و برق در بخش صنعت تاثير منفي و معناداري در شاخص سهم 10% ثروتمندترين به 10% فقيرترين دارد. همچنين در بلند مدت تاثير مصرف فراورده هاي نفتي و برق تاثير مثبت معناداري در متوسط درآمد شهري روستايي داشته است. مصرف انرژي در بخش صنعت يك كشور مي تواند با افزايش درآمد قشر كارگر و دهك هاي پايين جامعه به كاهش فقر در كشور كمك نمايد و توزيع درآمد را عادلانه سازد. در اين زمينه انرژيهاي ارزان تاثير بهتري داشته اما انرژي‌هاي گران قيمت نتايج متناقضي ارائه نموده‌اند.