امكان سنجي استفاده از الگوي انتقال حق توسعه (TDR ) در جلوگيري از تغيير كاربري اراضي كشاورزي

شهرسازي امروزي با پيروي كوركورانه از الگوي كليشه‌اي توسعه شهري و بي اعتنا به خصوصيات بومي موجبات ناپايداري شهرها و مناطق اطراف آنها شده و همچنين رشد روزافزون و فزاينده جمعيت شهري در سال‌هاي اخير سبب تحميل و توسعه غير برنامه ريزانه به شهرها شده است. در اين ميان بيشترين فشار به اراضي كشاورزي و باغات وارد شده، و به علت ناتواني طرح‌هاي شهري، ضعف مديريت شهري در كنترل بازار زمين، شهر بصورت پراكنده گسترش يافته و با چنگ اندازي به اراضي كشاورزي و محيط زيست حومه شهر بتدريج آنها را زير ساخت و ساز درآورده و سبب تخريب اراضي كشاورزي شده است. شهر كلوانق واقع در شهرستان هريس نيز مثل تمامي شهرهاي ايران از اين قاعده مستثني نبوده است. لذا اين تحقيق به شيوه توصيفي و تحليلي و از نظر هدف كاربردي مي‌باشد كه با نگرشي انتقادي سعي دارد دركنار صورت بندي و پردازش ابهامات موجود در قوانين صيانت از اراضي كشاورزي و محيط زيست، با شناسايي پهنه‌هاي مستعد توسعه درداخل محدوده شهر كلوانق، قابليبت اجرايي روش TDR را جهت جلوگيري از تغيير كاربري اراضي كشاورزي و باغي خارج از محدوده شهر و حفاظت از آن دربوته آزمون قرار دهد. نتايج حاصله نقشه طبقه بندي شده از مناطق دريافت و انتقال حق توسعه طبق معيارهاي كشوري مي باشد.