پديدارشناسي مفهوم «بركت» و «نفرين» در تمدن‌هاي ميان‌رودان

بررسي مفاهيم «بركت» و «نفرين» در ميان مردم بين‌النهرين باستان، نمونه‌اي از تحولات باورهاي ديني نزد اين مردم را نشان مي‌دهد. از حيث التفاتي، اين عقايد از بن‌مايه‌هاي ديني و اسطوره‌اي صاحبان اين تمدن‌ها بوده و در زندگي آنها كاركردي عميق داشته است. بدين‌صورت كه «بركت» به معناي عنايت خدايان در تغير اوضاع نامناسب بوده و درخواست نفرين به‌تصريح يا به‌تلويح تقاضاي داوري آنان براي اوضاع و احوال ناعادلانه به شمار مي‌رفته است و كساني كه از حربه نفرين استفاده مي‌كردند در پي عدالت و اصلاح آسماني بودند. اين عقايد به مرور زمان از باورهاي معطوف به مركز معناي ديني دوره باستان به مركز معنايي يهوديت وارد شده و در اين فرآيند محتواي مفهومي‌اش را حفظ كرده است. اين پژوهش با روش پديدارشناسي و مقايسه‌اي، اين مفاهيم و فرآيند تحولات ديني آن در فرهنگ ديني پيش از يهوديت و بعد از آن را بررسي مي‌كند.