ارزيابي غلظت عناصر مغذي و شاخص‌هاي فتوسنتزي برگ سيب تحت مديريت خاك و كوددهي ‏مختلف

تغذيۀ مؤثر درختان ميوه با كم‌ترين نهاده مي‌تواند كمك قابل‌توجهي در مصرف بهينۀ كودهاي شيميايي و كاهش هزينه‌ها داشته باشد. از طرف ديگر، نوع مديريت خاك نيز نقش غيرقابل انكاري در قابليت دسترسي ريشه‌هاي گياهان به مواد مغذي ايفا مي‌كند. بنابراين، يك پژوهش سه ساله (1396، 1397 و 1398) براي ارزيابي اثر نوع مديريت خاك (خاك‌ورزي مرسوم و بدون‌خاك‌ورزي) و نوع كوددهي (شاهد، هيدروژل، كود كامل، كود كامل + هيدروژل و اسيد هيوميك) بر شاخص‌هاي فتوسنتزي و عناصر غذايي برگ در سيب رقم دلبار استيوال پيوند شده روي پايۀ مالينگ مرتون 106 واقع در كمال‌شهر شهرستان كرج انجام شد. نتايج نشان داد بيش‌ترين درصد نيتروژن برگ (2.74%) در تيمار بدون‌خاك‌ورزي × هيدروژل و كم‌ترين درصد نيتروژن برگ (2.14%) نيز در تيمار خاك‌ورزي متداول × هيدروژل مشاهده شد. بيش‌ترين درصد فسفر برگ (0.22%) متعلق به تيمار خاك‌ورزي مرسوم در سال 1398 بود، در حالي‌كه كم‌ترين درصد فسفر برگ (0.18%) متعلق به تيمار بدون‌خاك‌ورزي در سال 1398 بود. بيش‌ترين مقدار مس برگ (40.4 ميلي‌گرم/كيلوگرم وزن خشك) متعلق به تيمار تركيبي هيدروژل× بدون‌خاك‌ورزي در سال 1398 بود. همچنين، كم‌ترين مقدار مس برگ (9.9 ميلي‌گرم/كيلوگرم وزن خشك) متعلق به اثر متقابل سه‌گانه اسيد هيوميك × خاك‌ورزي مرسوم در سال 1397 بود. در كل، به نظر مي‌رسد كه در كوتاه مدت اثرات مثبت بدون‌خاكورزي در باغ قابل‌دستيابي نبوده و مرحلۀ گذار از خاكورزي متداول به بدون‌خاكورزي بايد سپري شود.