اثر دما و طول دوره‌ي سرما بر گل‌انگيزي سوخ‌هاي دو رقم پياز خوراكي بومي ايران

پياز گياهي دو ساله است كه در سال اول در پاسخ به طول روز بلند بهار يا تابستان توليد سوخ مي‌كند و سپس با گذراندن زمستان و دريافت سرما در سال دوم (بهارش ) از مواد غذايي ذخيره شده در سوخ، جهت توليد ساقه‌ گل‌دهنده و اندام زايشي استفاده مي‌كند (Lee et al., 2013).  دماي مناسب بهارش و همچنين مدت زمان مواجهه با آن، بسته به رقم متفاوت است و اگر به درستي اعمال نشود گلدهي به خوبي صورت نخواهد گرفت. اطلاع از فاكتورهاي كنترل آغازش و توسعه‌ي گل‌آذين مي‌تواند در تكنيك‌هايي براي مهار گل‌دهي و يا تحريك گل‌دهي جهت كارهاي اصلاحي و توليد بذر مورد استفاده قرار گيرد. از آن‌جايي‌كه تا كنون مطالعه‌اي در زمينه‌ي نياز سرمايي بهارش در ارقام پياز بومي ايران صورت نگرفته است،  مطالعه‌ي حاضر با هدف تعيين مدت زمان و دماي مناسب بهارش در دو رقم پياز خوراكي بومي ايران و همچنين بررسي الگوي بيان ژن AcFT2 انجام گرفته است.