توليد پوشش فوق آب گريز كامپوزيتي نيكل-نانولوله هاي كربني: مقايسه تاثير روش آب گريز كردن بر خواص پوشش

پوشش‌هاي فوق آب گريز به دليل خواص عالي و كاربردهاي عملي گسترده، در سال‌هاي اخير به يك موضوع تحقيقاتي مهم تبديل شده‌اند. در پژوهش حاضر پوشش كامپوزيتي نيكل- نانولوله هاي كربني، به دو روش: الف) افزايش زبري و ب) استفاده از ماده با انرژي سطحي كم (اسيد استئاريك) اصلاح سطح شد و تاثير دو روش بر خواص پوشش با يكديگر مقايسه شد. مورفولوژي، زاويه ترشوندگي و مقاومت خوردگي پوشش تهيه شده به ترتيب توسط ميكروسكوپ الكتروني روبشي نشر ميداني (FE-SEM)، وسيله اندازه گيري زاويه‌ تماس و دستگاه پتانسيواستات ارزيابي شد. نتايج حاصل نشان داد كه زاويه تماس قطره آب 4 ميكروليتري روي پوشش كامپوزيتي اصلاح شده با اسيد استئاريك، به 157 درجه رسيد كه نشان‌ دهنده‌‌ خاصيت فوق آب‌گريزي پوشش است و در همين راستا، چگالي جريان و نرخ خوردگي پوشش فوق، بيش از 97 درصد كاهش را نسبت به پوشش كامپوزيتي اصلاح شده با افزايش رافنس نشان داد. با توجه به نتايج به دست آمده مي‌توان گفت حضور اسيد استئاريك در پوشش فوق آب‌گريز مي‌تواند به عنوان يك مانع در برابر نفوذ يون هاي خورنده به سطح بستر عمل كرده و نرخ خوردگي را كاهش دهد.