اثربخشي آموزش گروهي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر حمايت اجتماعي ادراك شده و سازگاري اجتماعي مادران كودكان با اختلال طيف اوتيسم

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي درمان گروهي مبتني بر پذيرش و تعهد بر حمايت اجتماعي ادراك شده و سازگاري اجتماعي مادران كودكان با اختلال طيف اوتيسم شهر دزفول در سال 1398 انجام شده است. روش پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل بوده است. جامعه آماري شامل همۀ مادران كودكان با اختلال طيف اوتيسم در شهر دزفول بود و نمونه پژوهش 30 نفر از اين مادران بودند كه به شيوه نمونه‌گيري هدفمند و با توجه به ملاكهاي ورود انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (15 نفر) و كنترل (15 نفر) جايگزين شدند. گروه آزمايش در هشت جلسه 90 دقيقه‌اي مداخله را دريافت كردند و گروه كنترل در فهرست انتظار ماندند. ابزار اندازه‌گيري مورد استفاده در پژوهش، مقياس چندبعدي حمايت اجتماعي ادراك شده (زيمت، دالم، زيمت و فارلي، 1988) وپرسشنامه سازگاري اجتماعي (بل، 1962) بود. به­‌منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از روش تحليل كوواريانس يك‌متغيره و چندمتغيره استفاده شده است. نتايج نشان داد كه تفاوتي معنادار ميان دو گروه در حمايت اجتماعي ادراك شده و سازگاري اجتماعي در مرحله پس‌آزمون وجود دارد (0/001 p). نتايج نشان داد كه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر حمايت اجتماعي ادراك شده و سازگاري اجتماعي تأثير مثبت دارد. از آنجايي كه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد با استفاده از استعاره‌ها و تأكيد بر ارزشها به افزايش حمايت اجتماعي ادراك شده و سازگاري اجتماعي مادران كودكان با اختلال طيف اوتيسم مي‌­انجامد، پيشنهاد مي‌شود كه در برنامه‌ريز‌يها براي افزايش حمايت اجتماعي ادراك شده و سازگاري اجتماعي مادران كودكان با اختلال طيف اوتيسم، از اين روش استفاده شود.