بازتعريف سبك‌هاي معماري در دوره جنگ تحميلي ايران با رويكرد شناسايي آثار سنتي (موردپژوهي: كالبد بناهاي شاخص)

معماري سنتي اصطلاحي است كه پس از دوران مدرنيزاسيون در ايران، مطرح و در صحبت هاي بسياري از معماران، كتب و مقاله ها، به آن پرداخته شده و در دانشكده هاي معماري مورد نقد و گفتگو واقع شده است. در ادامه و پس از وقوع انقلاب اسلامي و بسته شدن شركت‌هاي ساختمانيِ خارجي در ايران، بسياري از شركت‌‌هاي بزرگِ معماري نيز تعطيل و يا نيمه‌فعال شدند. با بروز جنگ تحميلي و تحريم اقتصادي، فعاليت‌هاي ساختماني به شدت كاهش يافت و در طي هشت سال جنگ، اكثر فعاليت ‌هاي ساختماني در مقياس خرد و كوچك انجام شد و كار‌هاي دولتي غالباً در جهت تكميل پروژه‌هاي ساختمانيِ قبل از انقلاب بود. برخي از اين معدود ساخت‌و‌سازها، منجر به توليد آثاري با سبك و سياقِ سنتي شدند كه شناسايي و تشريح آن‌ها واجد اهميت است و در دستور كار تحقيق پيش‌رو قرار دارد؛ زيرا كه عجين با فرهنگ، تاريخ، و كيفيت متعاليِ معماريِ گذشته است و غناي معماري و هويت تحليل رفته در آثار معماريِ امروز را مي توان در آن‌ها جستجو كرد. اينكه چه سبك‌هايي و چه تعداد آثار بر اساس ايدئولوژي و شاخصه هاي اين سبك‌ها در جهت تداوم و زنده نگه داشتنِ معماري غني و سنتي ايراني، در برهه جنگ هشت‌ساله وجود دارد؛ مجهول اصلي تحقيق و دستيابي به آنها، هدف آرماني پژوهش است. در پژوهش حاضر، كه با روش تفسيري-تاريخي و تدابير تحليلي-مقايسه اي است؛ به معرفي سبك‌هاي معماري در اين دوره تاريخي پرداخته مي شود تا از ميان آن‌ها، مكاتبي كه واجد شاخصه هاي معماري سنتي ايران هستند؛ استخراج گردند. گردآوري اطلاعات از طريق ميداني و اسنادي است كه به شناسايي ساختمان‌ هايي با كالبد سنتي ، خواهد انجاميد. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه در برهه جنگ هشت‌ساله، آثاري از سه مكتب «معماري سنت‌گرايي»، «معماري مدرن متاخر»، و «معماري پست‌مدرن» در كشور ساخته شدند. در اين بين، معماري مدرن متاخر فاقد شاخصه‌هاي سنتي در كالبد آثار ساخته شده ي خود است و در مقابل، دو سبك سنت گرايي و پست‌مدرن كه بر اساس نظريه‌هاي معماريِ آن ها، يازده ساختمان شاخص طراحي و اجرا شدند؛ داراي مولفه هاي معماري سنتي ايران خواهند بود. در انتها ويژگي‌هاي كالبدي هر يك مورد تجزيه و تحليل قرار مي‌گيرد.