تغييرات سطوح سرمي بيوماركرهاي متابوتروپيك (آسپروسين و BDNF) در سازگاري به تمرينات تناوبي هوازي

مقدمه: برخي سايتوكين‌‌ها از جمله آسپروسين و فاكتور نوروتروفيك مشتق‌‌شده از مغز (BDNF) از عوامل متابوتروپيك هستند، كه در ايجاد ديابت نوع 2 نقش دارند. هدف از انجام تحقيق حاضر تعيين اثر تمرينات تناوبي هوازي بر سطوح در گردش BDNF و آسپروسين در مردان مبتلا به ديابت نوع 2 بود. مواد و روش ها: در تحقيق نيمه‌‌تجربي حاضر 20 مرد مبتلا به ديابت نوع 2 به روش نمونه‌‌گيري تصادفي انتخاب شدند و به صورت تصادفي به دو گروه مداخله و كنترل تقسيم شدند. تمرينات ورزشي به مدت دوازده هفته، سه جلسه تمرين در هفته و هر جلسه تمرين به مدت90 - 60 دقيقه تمرين تناوبي هوازي اجرا شد. براي تجزيه و تحليل آماري از نرم افزار SPSS نسخه 26 و آزمون‌‌هاي تي تست و تحليل كواريانس استفاده شد (0.05 ≥ P). يافته‌ها: نتايج نشان داد كه پس از مداخله تمرين، كاهش معني‌‌داري در سطح آسپروسين سرمي (F=7.670, P=0.013) و افزايش معني داري در سطح BDNF سرمي (F=7.585, P=0.014) در گروه تمرين نسبت به مقادير پايه و گروه كنترل مشاهده شد. بحث و نتيجه‌گيري:  با توجه به نتايج تحقيق حاضر مي‌توان گفت كه تمرينات تناوبي هوازي با كاهش آسپروسين و افزايش BDNF به عنوان دو سايتوكين متابوتروپيك نقش موثري در كنترل قند خون و درمان ديابت نوع 2 دارند.