ارزيابي اثر درماني دوكسوروبيسين و رزوراترول بر روي سلول‎هاي رده MCF7 سرطان پستان

مقدمه: دوكسوروبيسين (DOX)، يك آنتي‌بيوتيك آنتراسايكلين و يكي از موثرترين عوامل ضد سرطاني است كه براي درمان سرطان پستان استفاده مي‌شود. مقاومت چند دارويي يك مشكل عمده در درمان سرطان پستان است و در مطالعات تلاش شده تا يك استراتژي كارآمد براي غلبه بر آن بيابند. در اين پژوهش اثرات ضد سرطاني هم‌افزايي رزوراترول (RSV) و دوكسوروبيسين (DOX) بر روي رده‌هاي سلولي سرطان سينه (MCF-7) انسان مورد بررسي قرار گرفته است.مواد و روش ها: اين پژوهش در سال 1400-1401 در آزمايشگاه افرا (تهران) انجام گرديد. سلول‌هاي اپيتليال پستان MCF-7 با غلظت‌هاي 12.5، 25، 50،100 و 200 ميكروگرم برميلي‌ليتر رزوراترول (RSV) به مدت 24، 48 و 72 ساعت تيمار شدند و سپس چاهك‌هاي حاوي سلول‌هاي اين گروه با دوزهاي متفاوت دوكسوروبيسين (DOX) (0.25، 0.5، 2.5، 1 و 5 ميكروگرم بر ميلي‌ليتر) به مدت 24، 48 و 72 ساعت تيمار شدند و در ادامه ميزان بقاي سلولي با استفاده از تست سنجش MTT و روش فلوسايتومتري مورد ارزيابي قرار گرفت.يافته هاي پژوهش: باتوجه به نتايج مطالعه تاثير رزوراترول در مدت زمان 24 ساعت، كمتر از 50 درصد بود و اين نشان‌دهنده نقش مؤثر زمان است. به طوركلي با افزايش غلظت رزوراترول خاصيت آنتي‎اكسيداني آن كاهش مي‎يابد به گونه‌اي كه در غلظت 0.25 ميكروگرم بر ميلي‎ليتر بيشترين درصد مهار راديكال ديده شد. همچنين درصد مهار توسط دوكسوربيسين بيشتر از مهار توسط رزوراترول بود ولي در هر دو نمونه با افزايش غلظت، درصد مهار راديكال كاهش يافت.بحث و نتيجه‌گيري: درمان رزورترول باعث افزايش فعاليت سيتوتوكسيك دوكسوروبيسين در برابر رشد سلول‌هاي سرطان سينه در صورت تجويز همزمان يا 24 ساعت قبل از دوكسوروبيسين شد. اين نتايج نشان داد كه درمان تركيبي شامل رزوراترول و دوكسوروبيسين مي‌تواند يك استراتژي مفيد براي افزايش اثربخشي دوكسوروبيسين با ترويج تجمع درون سلولي اين دارو و كاهش مقاومت چند دارويي در سلول‌هاي سرطان سينه در انسان شود.