بررسي چگونگي مواجۀ معلمان دورۀ ابتدايي با رويكرد تلفيقي در كتاب‌هاي درسي مطالعات ‏اجتماعي

پژوهش حاضر، با هدف بررسي نحوۀ مواجهۀ معلمان دورۀ ابتدايي با رويكرد تلفيقي در كتاب درسي مطالعات ‏اجتماعي انجام شده است. اين پژوهش با رويكرد پديدارشناسي توصيفي صورت گرفته است. مشاركت‌كنندگان در اين پژوهش 15 نفر از معلمان دورۀ آموزش ابتدايي شهرستان فامنين در سال تحصيلي 1400-1399 بودند كه به روش گلوله‏برفي نمونه‏گيري شدند. ابزار جمع‏آوري داده‏ها مصاحبۀ نيمه‏‌ساختاريافته بود كه سؤال‌هاي كلي آن از سوي سه متخصص برنامه‌ريزي درسي و تحليل مطالعۀ اوليه به تأييد رسيد. داده‏هاي اين پژوهش به روش كدگذاري و مقوله‏بندي در سه سطح آگاهي، نگرش و رفتار تحليل شدند. براي ارزيابي اعتبار يافته‌هاي پژوهش از روش چك‌كردن مقوله‌ها توسط دو نفر از شركت‌كنندگان پژوهش استفاده شد. نتايج نشان‌دهندۀ آن بود كه معلمان آگاهي خوبي از رويكرد تلفيقي دارند و فلسفۀ آن را ماهيت ميان‌رشته‌اي علم مطالعات اجتماعي و ايجاد دانش منسجم براي دانش‌آموزان مي‌دانند؛ همچنين آنان نگرش مثبتي به اين رويكرد دارند و آن را به دليل ارائۀ دانش چند بعدي، تأكيد بر مفاهيم، يادگيري ماندگار، علاقه‌مندي دانش‌آموزان و كاهش تعداد عناوين دروس مؤثر مي‌دانند؛ البته برخي از معلمان به دليل از بين رفتن مرز علوم، دشواري در ارزشيابي، ابهام معلم در تدريس و خوگرفتن به شيوۀ سنتي، در برابر آن مقاومت مي‌كنند. در اجراي رويكرد تلفيقي، معلمان برخي مؤلفه‌هاي تدريس فعال را در توصيف روش خود به كار مي‌برند كه اين امر نشان‌دهندۀ آن است كه با وجود آگاهي مناسب و نگرش مثبت، هنوز ابهامات زيادي در اجراي رويكرد تلفيقي براي معلمان وجود دارد.