نوآوري‌‌هاي امام خميني(ره) در مسأله فطرت

امام خميني از معدود متفكراني است كه توجه به مسأله فطرت داشته و بحث مستوفايي در اين زمينه ارائه داده است. در نظام فكري امام، مسأله فطرت جايگاه ويژه‌اي دارد. امام خميني1 به پيروي از حكمت متعاليه و استاد مرحوم محمدعلي شاه‌آبادي، مطالبي را درباره فطرت بيان كرده‌اند كه در آثار پيشينيان اصلاً ديده نمي‌شود. امام برخلاف بعضي از بزرگان كه فطرت را شامل بعضي آگاهي‌ها و گرايش‌ها مي‌دانند، معتقد است فطريات همه از جنس گرايش و تمايلاتند و آن را عبارت از عشق به كمال مطلق و انزجار از نقص مي‌داند. اما روشن است كه گرايش بدون بينش ممكن نيست؛ لكن بينشي كه در گرايش نهفته است، نوعي بينش حضوري است نه حصولي. نوآوري‌هاي امام كه در اين مقاله به اثبات رسيده، عبارتند از: فطري بودن باور به وجود مبدأ، فطري بودن باور به ولايت، فطري بودن باور به معاد، تقرير جديدي از برهان فطرت، سبك جديد براي تبيين اخلاق ديني، نقش فطرت در حركت سياسي، تأسيس اصطلاحات. تحقيق حاضر با روش توصيفي ـ اجتهادي، نوآوري‌هاي مرحوم حضرت امام خميني1 را با توجه به آثارشان مورد بحث و بررسي قرار داده شده است.