اثر تمرينات اصلاحي بر وضعيت پاسچر كف پا و تعادل دختران كاراته ‌كار داراي كف پاي صاف

مقدمه و اهداف كاراته ازجمله ورزش‌هاي رزمي محبوب در سرتاسر جهان است و ناهنجاري كف پاي صاف از شايع‌ترين‌ ناهنجاري‌ها در افراد شركت‌كننده در اين ورزش است. اين ناهنجاري مي‌تواند بر تعادل ايستا و پويا در افراد تأثير منفي بگذارد، بنابراين هدف از اين تحقيق بررسي اثر تمرينات اصلاحي بر وضعيت پاسچر كف پا و تعادل دختران كاراته ‌كار داراي كف پاي صاف است.مواد و روش‌ها اين پژوهش از نوع نيمه‌تجربي بود كه در 2 مرحله پيش‌آزمون و پس‌آزمون انجام شد. 40 دختر كاراته كار مبتلا به ناهنجاري كف پاي صاف منعطف، به‌عنوان آزمودني وارد اين پژوهش شدند و به‌صورت تصادفي در 2 گروه آزمايش (سن:1/81±20/00، قد: 6/49±161/40 و وزن: 6/56±55/27) و كنترل (سن:2/19±21/02، قد: 4/23±160/40 و وزن: 3/90±55/75) تقسيم شدند. از تمامي آزمودني‌ها شاخص افت ناوي به منظور بررسي وضعيت كف پا به‌عنوان يكي از معيارهاي ورود به تحقيق گرفته شد. از تمامي آزمودني‌ها آزمون سيستم نمره‌دهي خطاي تعادل و آزمون تعادلي Y به‌ترتيب براي بررسي تعادل ايستا و پويا گرفته شد. گروه آزمايش به انجام 6 هفته تمرينات اصلاحي پرداختند، اما گروه كنترل در اين مدت تمرين خاصي را انجام ندادند. پس از 6 هفته مجدداً آزمون‌ها تكرار شد. تجزيه‌وتحليل آماري با استفاده از نسخه 26 نرم افزار SPSS انجام شد و به منظور بررسي تفاوت‌هاي بين گروهي از آزمون تحليل كوواريانس و به منظور بررسي تغييرات درون‌گروهي از آزمون تي همبسته استفاده شد. يافته‌ها يافته‌هاي اين تحقيق نشان داد گروه تمرينات اصلاحي در پس‌آزمون به‌طور معناداري در شاخص افت ناوي و همچنين در هر 3 جهت آزمون تعادلي Y و در آزمون سيستم نمره‌دهي خطاي تعادل عملكرد بهتري را نسبت به پيش‌آزمون داشته است (0/0001=P)، اما در گروه كنترل تفاوت معناداري بين 2 مرحله‌ آزمون مشاهده نشد (0/05 lt;P). همچنين در مقايسه بين گروهي مشاهده شد كه در پس‌آزمون در متغيرهاي شاخص افت ناوي و همچنين در هر 3 جهت آزمون تعادلي Y و در آزمون سيستم نمره‌دهي خطاي تعادل گروه آزمايش نتايج بهتري را نسبت به گروه كنترل به دست آورده است (0/05 gt;P).نتيجه‌گيري نتايج پژوهش حاضر نشان مي‌دهد 6 هفته تمرينات اصلاحي جامع به‌طور معناداري باعث بهبود پاسچر كف پا، تعادل ايستا و تعادل پويا در دختران كاراته‌ كار داراي كف پاي صاف منعطف شده است. باتوجه‌به نتايج به‌دست‌آمده در اين پژوهش به نظر مي‌رسد تمرينات جامع اصلاحي بتوانند در اين گروه در جهت بهبود تعادل ايستا و پويا و همچنين پاسچر كف پا مورد استفاده قرار گيرد.