نحو منظر؛ سنجش منظر با شاخص منظرين

تئوري نحو فضا روشي كمي و ملموس براي شناخت و تحليل ساختار و يا ‌پيكره‌بندي فضايي ارائه مي‌دهد. اين روش با وجود اينكه تكنيك نوپايي نيست، اما همچنان كاربردي و در حال تكامل است. در اين راستا اين پژوهش با ارائۀ روش نويني از طريق شناخت ابعاد منظر، در صدد رفع برخي كاستي‌ها يا محدوديت‌هاي ساختاري و مفهومي نحو فضاست. با استفاده از دستاورد اين روش مي‌توان به تعريف واژۀ بديع «نحو منظر» دست يافت. اين پژوهش در پي پاسخگويي به اين سؤال است كه اگر به جاي نحو فضا نحو منظر جايگزين شود، معيارهاي شاخص و روش سنجش چه تفاوتي خواهدكرد؟ اين پژوهش با هدف ايجاد آشتي بين تعريف منظر از فضا و الگوهاي نحوي فضا، در صدد ايجاد امكان يك الگوي اختصاصي نحوي منظر، براي شناخت نحو منظر است. پژوهش بنيادين حاضر از لحاظ ماهيت از نوع كيفي با هدف كاربردي است. روند پژوهش به‌صورت روش تركيبي از تحليل محتوا (به‌صورت توصيفي و تحليلي- تبيين قياسي) است. با استفاده از روش تحليل‌ محتوا، مفاهيم نحو فضا دسته‌بندي شده و با مفاهيم منظر تطبيق يافته ‌است. بر طبق نتايج اين پژوهش، منظر داراي ابعادي است كه در مفاهيم نحو فضا ناديده گرفته ‌شده‌ است. بخش عمده‌اي از فاكتورهاي منظرين جديد كه در سيستم نحوي نيستند، فاكتورهاي معنايي به‌ويژه ذهني-تفسيري هستند. اين فاكتورها داراي شاخص‌هاي ارزشي هستند كه بايد وارد محاسبات گراف سادۀ نحوي شوند. به اين منظور ‌شبكه‌اي از شاخص‌هاي جديد منظرين را روي شبكۀ نحوي قرار داده تا نقاط پرارزش مشخص شود. شبكۀ جديد به‌وجود آمده، شبكۀ نحو منظر است. گراف حاصل از نحو منظر گرافي وزن‌دار است كه از طريق ارزش شاخص‌هاي منظرين ضريب وزني به خود ‌گرفته‌اند. با اضافه‌شدن ابعاد جديد منظرين به نحو فضا، نحو منظر شكل مي‌يابد كه نسخۀ توسعه‌يافته و ارتقا يافته‌اي از نسخه‌هاي قبلي است.