سنجش ميزان موفقيت مجتمع‌هاي تجاري در سازماندهي فضاهاي تفريح-خريد (مجتمع‌هاي تجاري نوين منتخب شهر تهران: تيراژه-كوروش- پالاديوم و تيراژه 2)

نقش نيازهاي ثانويه انسان به‌طور عام و نياز به تفريح به‌طور خاص به‌عنوان حلقۀ واسط بين معماري و محيط در فضاهاي تجاري اهميت غيرقابل انكاري دارد، به‌گونه‌اي كه كيفيت فضاهاي تفريح-خريد در مجتمع‌هاي تجاري براي رفع نياز به تفريح كاربران كه از وظايف مترتب بر معماري است مي‌تواند ميزان موفقيت يك مجتمع تجاري را تحت تأثير قرار دهد. تحقيق پيشِ رو به بررسي عوامل مؤثر بر موفقيت فضاهاي مجتمع‌‌هاي تجاري از منظر فضاهاي تفريح-خريد و ارزيابي روابط آنها و اهميت نسبي هركدام مي‌‌پردازد تا از اين طريق بتوان علاوه‌بر سنجش ميزان موفقيت چهار مجتمع تجاري نوين منتخب شهر تهران (تيراژه- كوروش-پالاديوم و تيراژه2) در سازماندهي فضاهاي تفريح-خريد، الگوهايي براي طراحي فضاهاي مجتمع‌هاي تجاري كه به مقبوليت فضاي معماري از نگاه كاربران كمك كند را ارائه نمايد. به اين منظور سؤال اصلي اين است كه عوامل مؤثر بر موفقيت فضاهاي تفريح-خريد كدامند؟ و بنا بر وزن نسبي هركدام، ميزان موفقيت نسبي مجتمع‌هاي تجاري مورد بررسي كدام است؟ لذا پس از شناخت و استخراج مؤلفه و عوامل مؤثر از آراي انديشمندان صاحب‌نظر در حوزۀ مكان، از طريق تحليل منطقي و استدلال قياسي، مدل پيشنهادي از عوامل مؤثر بر موفقيت فضاهاي تفريح-خريد مجتمع‌هاي تجاري به‌دست آمد. سپس صحت مدل پيشنهادي از طريق روش دلفي، با استناد به آراي اساتيد معماري سنجيده و غربال شد، روابط ميان اين عوامل سنجيده‌شده و به كمك فرايند تحليل شبكه‌اي ANP، ميزان اهميت و وزن هريك از عوامل مشخص شد. نتايج به‌دست آمده عوامل مؤثر بر كيفيت و موفقيت فضاهاي تفريح-خريد را در سه دستۀ كلي «عملكردي»، «كالبدي» و «ادراكي» نشان مي‌دهد كه مهمترين مؤلفه‌‌ها براساس تعداد و شدت زيرمؤلفه‌‌هاي آن به ترتيب مؤلفۀ كالبدي سپس مؤلفۀ ادراكي و در انتها مؤلفۀ عملكردي شناخته شدند.