اثر آلفاپاينن بر بهبود حافظه كاري و فضايي در موش هاي صحرايي

زمينه و هدف: استرس اكسيداتيو از عوامل مهم در بروز اختلال در حافظه و يادگيري است كه سبب آسيب نوروني در ناحيه هيپوكامپ ميگردد. آلفا پاينن تركيبي پلي فنوليك از خانواده ترپن ها است كه اثرات ضدالتهابي، ضد اضطرابي، آنتي‌اكسيداني و حفاظت عصبي مهمي را در سيستم عصبي مركزي نشان داده است كه مي‌تواند بر حافظه مؤثر باشد. هدف از پژوهش حاضر، بررسي اثر آلفاپاينن بر بهبود حافظه كاري و فضايي در موش‌هاي صحرايي بود. مواد و روش ها: در اين مطالعه 24 سر موش صحرايي نر به صورت تصادفي به 3 گروه كنترل، آلفاپاينن دوز mg/kg 5 و10 (به مدت 3 هفته، تزريق داخل صفاقي) تقسيم شدند. حافظه فضايي و كاري به ترتيب، از طريق ماز آبي موريس و ماز Y ارزيابي شدند. سپس، ميزان مالون دي آلدئيد و ظرفيت آنتي‌اكسيداني تام در بافت هيپوكامپ اندازه‌گيري گرديد. يافته ها با استفاده از آزمون آماري تحليل واريانس يك‌طرفه و تست تعقيبي توكي آناليز شدند. يافته ها: درصد تناوب در ماز Y در گروه آلفاپاينن mg/kg 10 نسبت به گروه‌هاي كنترل و دريافت‌كننده آلفاپاينن با دوز mg/kg 5 افزايش يافت. همچنين مدت زمان سپري شده در ناحيه هدف در دوز mg/kg 10 آلفاپاينن نسبت به گروه كنترل افزايش معني داري را نشان داد، اما تفاوت معني داري ميان گروه‌ها از نظر مدت زمان رسيدن به سكوي هدف وجود نداشت. همچنين آلفاپاينن mg/kg 10 ميزان مالون دي آلدئيد بافت هيپوكامپ را نسبت به گروه كنترل كاهش داد، اما تفاوت معني‌داري ميان گروه ها از نظر ميزان ظرفيت آنتي اكسيداني تام مشاهده نشد. نتيجه‌ گيري: آلفاپاينن سبب افزايش در عملكرد حافظه فضايي و كاري در موش‌هاي صحرايي گرديد. يكي از مكانيسم هاي احتمالي بهبود حافظه در مطالعه حاضر، مي‌تواند ناشي از كاهش ميزان مالون دي آلدئيد بافت هيپوكامپ، به عنوان يكي از شاخص هاي مهم استرس اكسيداتيو سيستم اعصاب مركزي باشد.